Geen leven zonder telefoonhoesje meer voor mij

Lompe Leo, zo werd ik altijd genoemd door de mensen die mij goed kennen. Ik ben het type vrouw die al sinds zij kan lopen, kan struikelen over wifi, vallen over een luciferstokje en ga zo maar door. Maar daarnaast hebben mijn telefoons het ook erg zwaar met mij als hun eigenaar. Wanneer je als jong broekie dan ook altijd de nieuwste telefoons moest en zou hebben was dit soms toch wel even heel erg zuur. 

Enige tijd geleden kreeg ik via mijn werk de nieuwste van de nieuwste telefoon om te testen. Zo gelukkig als een kind in een snoepwinkel. Ik vond het zeer onnodig om een telefoonhoesje aan te schaffen voor deze nieuwe telefoon, ik zou hem echt niet laten vallen hoor. Maaaaaaar de dag dat dit wel gebeurde staat voor eeuwig te boek als één van de zwarte dagen in mijn leven. Ik liep met de hond en tegelijkertijd was ik aan het appen. Gewoon geen goede combinatie. Althans, voor mij niet. Hij viel letterlijk een paar millimeter naast het gras! Ja echt naast het gras! De stoeptegels konden m…

Deze tijdschriften uit de 90's kennen we allemaal nog wel


   


Wat zeggen de 90's kids ervan als we de Break Out en de Hitkrant weer nieuw leven in blazen? Iedereen geboren in de jaren 90 weet precies wat ik bedoel. Ik knipte alles uit deze twee tijdchriften en de posters hing ik op in mijn kamer. Genieten! Ik ben eigenlijk wel heel erg benieuwd wie de tijdschriften van vroeger nog weet te herinneren. Ik ga je mijn favorieten van vroeger vertellen.

Vroeger was ik een echt lees meisje meisje. Ik verslond boeken als Kippenvel, Carry Slee en Jip en Janneke. Ik vond eigenlijk alles leuk, zolang er maar letters in stonden. Lezen kon ik als een malle. Wie kan zich nog de boeken abonnementen herinneren? Zo had ik bijvoorbeeld een abonnement gekregen van mijn ouders op de bekende Barbie boeken. Dat was gezellig iedere maand. Een mooi roze brievenbus pakketje. Ik had de hele collectie compleet. Geen idee wat ermee is gebeurd, maar hoe tof was het geweest als mijn eigen meisjes ook compleet verliefd waren geworden op deze boekjes. Daarnaast heeft de vrouw die mij dit leven heeft gegeven vroeger Sesamstraat boeken verzameld. Ik geloof dat dit ook een abonnement was. Die boeken heb ik nog wel. Ik kan niet wachten om deze stapel neer te zetten voor de kids. Daar vind ik ze nu nog iets te jong voor maar ooit..... Zij geven ze dan weer door aan hun eigen kids and so on. Dat is toch rete gaaf?

Het Disney boeken abonnement hebben wij als kind nooit gehad volgens mij, maar dat durf ik niet met zekerheid te zeggen. We hadden er wel een paar namelijk. Maar ook degene die later dan de jaren 90 zijn geboren weten nu precies welke boeken ik bedoel. Dit sterft namelijk nooit uit en nog steeds, tot op de dag van vandaag kun je gewoon gezellig een Disney boeken abonnement afsluiten. Heerlijk!

Dan had je volgens mij ook nog de boeken die op je school kreeg, of althans je kreeg een foldertje mee naar huis voor je ouders en vervolgens konden zij de boeken bestellen. Dit was niet zo zeer een abonnement, maar wel een pakket met boeken. Ik weet nog precies hoe ze eruit zagen, helemaal wit met een klein vierkant plaatje voorop en daaromheen een blauw rand. Als iemand weet hoe deze boekjes heten, please let me know. Ik kon ze niet vinden namelijk. Ik schreef ooit eens een blog over de boeken die ik vroeger heb verslonden.

Oke de boeken hebben we nu gehad, ik heb er vast duizend gemist maar de tijdschriften abonnementen zijn natuurlijk minstens zo leuk! De Break Out en de Hitkrant hebben we gehad. Love die tijdschriften maximaal. Toen haha. Wie niet. De vragen die erin stonden dat was echt gieren en brullen af en toe. Maar we hebben natuurlijk ook nog de Tina. Bestaat nu nog steeds. Die gaat al heel wat jaartjes mee. Ik kocht of kreeg het tijdschrift als er bijvoorbeeld een idool op de voorkant stond of iets dergelijks. De Fancy, die bestaat niet meer... een tijdschrift voor iets oudere dames. Ik kreeg ooit een stapel van een paardenmeisje waar onze paardjes gestald stonden. Volgens mij heb ik daarna nog een paar zelf gekocht. Maar niet dat het mij enorm goed is bijgebleven.

Als we nog ietsje verder in het verleden duiken dan heb je ook nog de Okki en de Taptoe. Man man man dat is lang geleden. Die kreeg vaak van school mee naar huis. De Taptoe vond ik volgens mij enigszins leuk toendertijd, de Okki kan ik me niet heel goed meer herinneren. En dan mijn ultieme favoriet, de Penny. Jup dat paarden tijdschrift voor kids. Ik kreeg ooit een stapel mee naar huis van een vriendinnetje en sindsdien was ik verkocht. Ik had ook een abonnement op dit tijdschrift. Ik bedoel, als je in de paardenwereld zit dan moest je gewoon dit tijdschrift hebben. Oh en het dikke zomer boek natuurlijk ook. Daar had ik ook stapels van.

Tegenwoordig lees ik eigenlijk veel te weinig. Zowel boeken als tijdschriften als kranten. Ik kan er tijd voor maken, absoluut. Maar wat eigenlijk niemand van mij weet, ik vind het enorm zonde om bijvoorbeeld een tijdschrift te lezen of een krant. De folder die wekelijks binnenkomen lees ik achterstevoren. Ja dit is echt een mega confession. Dat was ook 1 van de eerste dingen die Bas opviel in het begin haha. Welke gek leest een foldertje van achter naar voren ha. Knipoog natuurlijk.

Met tijdschriften vind ik het gewoon ergens super naar om erin te beginnen. Eenmaal gelezen is gelezen. Snap je? Nou ja dat dus. De tijdschriften die ik vaak wel los koop en 80 jaar wacht met lezen zijn bijvoorbeeld de Flow en de Happinez. Mijn guilty pleasures als we het over tijdschriften hebben. Kranten lees ik eigenlijk niet. Omdat ik vaak een beetje verdrietig wordt van alle ellende in de wereld. Maar ik heb man aan mijn zijde die heel graag op zondagochtend tijdens het ontbijt een krantje mag lezen. Ik heb wel eens een proefabonnement op een krant willen nemen. Tot op heden nog niet gedaan. Maar ik denk dat menig man hier wel oren naar heeft toch? En de vrouwen nemen dan een tijdschrift abonnement. Love it.

Mijn kids hebben tot op heden ook nog geen tijdschrift abonnement. Wel heb ik eens gekeken naar de Bobo. Maar dit vind de oudste niet erg leuk. Of Borre, die boekjes weetje wel. Ja, daar hebben we er nu een paar van maar daar lezen ze zelden tot nooit in. Zonde! Maar wie weet als ze ouder zijn. En anders kunnen ze altijd papa een krantenabonnement geven en mama een tijdschrift abonnement. LEUK! Je begrijpt dat deze blog nu altijd online moet blijven ;)

Wel vinden de kids het heerlijk om boekjes te lezen. Vooral de boekjes met dieren doen het uitstekend. Ik maak ieder jaar voor de kids een boeken adventkalender. Dit is zo enorm leuk! Je spaart een heel jaar boeken op. En na Sinterklaas bouw je de adventkalender op. Iedere dag maken de kids dan een boek open. Een mega leuk en geweldig gezins ritueeltje. Dikke tip.

Ik ben wel benieuwd waar jou voorkeur naar uit gaat, online of print? En koop je dan kranten en tijdschriften los of? Tell me!