Geen leven zonder telefoonhoesje meer voor mij

Lompe Leo, zo werd ik altijd genoemd door de mensen die mij goed kennen. Ik ben het type vrouw die al sinds zij kan lopen, kan struikelen over wifi, vallen over een luciferstokje en ga zo maar door. Maar daarnaast hebben mijn telefoons het ook erg zwaar met mij als hun eigenaar. Wanneer je als jong broekie dan ook altijd de nieuwste telefoons moest en zou hebben was dit soms toch wel even heel erg zuur. 

Enige tijd geleden kreeg ik via mijn werk de nieuwste van de nieuwste telefoon om te testen. Zo gelukkig als een kind in een snoepwinkel. Ik vond het zeer onnodig om een telefoonhoesje aan te schaffen voor deze nieuwe telefoon, ik zou hem echt niet laten vallen hoor. Maaaaaaar de dag dat dit wel gebeurde staat voor eeuwig te boek als één van de zwarte dagen in mijn leven. Ik liep met de hond en tegelijkertijd was ik aan het appen. Gewoon geen goede combinatie. Althans, voor mij niet. Hij viel letterlijk een paar millimeter naast het gras! Ja echt naast het gras! De stoeptegels konden m…

Tattoo time again

 photo Tattoo33_zpsc017e7c9.jpg

I did it again! It was that time of the month.. na 6 maanden was het weer hoogtijd om mezelf te pijnigen met een paar nieuwe inkt plaatjes. De laatste keer was in Maart. Ik liet er toen 3 tegelijk zetten. Het artikel wat ik daarover schreef kun je hier teruglezen. Vandaag show ik jullie mijn nieuwste plaatjes!




 photo Tattoo3_zpsa1d6fba6.jpg

Deze keer ben ik naar een andere tattoo mannetje gegaan. Eentje die naar horen zeggen ook onwijs goed kan tatoeëren, zo blijkt ook wel. Ik liet die dag niet 1 maar 5 kleine tattoos zetten. De eerste tattoo "Psst" heeft voor mijzelf een speciale betekenis. Een klein subtiel woordje in de overloop van mijn nek naar mijn hals.

 photo Tattoo1_zps8f4d376f.jpg

Het tweede plaatje moest mijn geboortedatum in romeinse cijfers worden. De plek vond ik eigenlijk vrij moeilijk tot ik op Pinterest een foto voorbij zag schuiven met ook romeinse cijfers. De plek was ik meteen verliefd op, de bovenkant van je hand. Zo gezegd zo gedaan! En daar staat dan mijn geboortejaar (89) op mijn hand. Op de foto hierboven ziet het er nog ietwat creepy uit omdat de tattoo nog vol aan het genezen is.

 photo Tattoo5_zpsa7f5e884.jpg

Veni Vidi Vici. Ik kwam, ik zag, ik overwon. Ondanks dat ik nog maar 25 ben kan ik waarschijnlijk 10 boeken vol schrijven met de dingen die ik heb meegemaakt. Leuke dingen, maar ook minder leuke dingen. De tekst, ik kwam ik zag ik overwon sluit hier perfect op aan. De plek was alleen een klein dingetje. Na wikken en wegen heb ik besloten samen met de tatoeëerder dat deze op mijn hand moest komen. Zo wordt ik iedere dag herinnerd aan het feit dat ik kwam, zag en overwon!  

 photo Tattoo4_zpsad7b2290.jpg

Als je mijn blog al wat langer volgt weet je dat ik ook nog 2 zusjes heb. Mijn allesjes! Degene die mij dierbaar zijn wil ik het liefst iedere dag bij me dragen. Er moest en zou dus een tattoo komen die op mijn zusjes sloeg. III was geboren. Deze wou ik eerst op mijn pols laten zetten, maar achter mijn oor vond ik toch een mooiere plek. We wonen niet allemaal bij elkaar om hoek, maar zo zijn de 3 musketiers toch altijd samen.

- Edit: Omdat ik overspoeld wordt met vragen of de tattoo zeer deed op die plek, hier het antwoord. Ik kan er lang of kort over praten, maar deze plek heeft mij totaal niet pijn gedaan. Een gaatje vullen bij de tandarts doet zeerder ;-) Het zal natuurlijk verschillen qua huidtype, maar ik heb er weinig van gevoeld.

 photo Tattoo2_zpsec05b6f8.jpg

The last one, maar met een grote betekenis. Deze twee kruisjes staan voor; waar een wil is is een weg. Daar kan ik mijzelf ontzettend goed in vinden. Als je echt iets wil kun je het bereiken door er hard genoeg voor te knokken. Een klein voorbeeld van de vele, ik vind voor een baas werken zacht uitgedrukt behoorlijk rottig. Zelfs toen ik assistent filiaal manager werd voelde ik me niet op mijn gemak om voor een baas te werken. Ik heb geknokt als een idioot om op mijn eigen benen te gaan staan en zo vanuit huis te kunnen werken. Dat is niet allemaal van een leien dakje gegaan maar toch is het mij gelukt. Dus, waar een wil is, is echt een weg als je er maar hard genoeg voor vecht.

Op dit moment ben ik alweer bezig met mijn volgende tattoo. Het gaat maar door en het gaat maar door. Ik geloof er heilig in dat het een soort verslaving is geworden. Je hebt de eerste gehad en blijft maar doorgaan. Althans, dat is op mij van toepassing. Het volgende plaatje wordt een boeddha met een lotusbloem, want ook voor boeddha's heb ik een lichte verslaving. En zo kan ik nog wel 10 ideetjes opnoemen die ik graag zou willen laten zetten.

Ben ik de enigste die bezig blijft met tattoos?! Vast niet ;-)