Geen leven zonder telefoonhoesje meer voor mij

Lompe Leo, zo werd ik altijd genoemd door de mensen die mij goed kennen. Ik ben het type vrouw die al sinds zij kan lopen, kan struikelen over wifi, vallen over een luciferstokje en ga zo maar door. Maar daarnaast hebben mijn telefoons het ook erg zwaar met mij als hun eigenaar. Wanneer je als jong broekie dan ook altijd de nieuwste telefoons moest en zou hebben was dit soms toch wel even heel erg zuur. 

Enige tijd geleden kreeg ik via mijn werk de nieuwste van de nieuwste telefoon om te testen. Zo gelukkig als een kind in een snoepwinkel. Ik vond het zeer onnodig om een telefoonhoesje aan te schaffen voor deze nieuwe telefoon, ik zou hem echt niet laten vallen hoor. Maaaaaaar de dag dat dit wel gebeurde staat voor eeuwig te boek als één van de zwarte dagen in mijn leven. Ik liep met de hond en tegelijkertijd was ik aan het appen. Gewoon geen goede combinatie. Althans, voor mij niet. Hij viel letterlijk een paar millimeter naast het gras! Ja echt naast het gras! De stoeptegels konden m…

Stiekem zou ik dit willen veranderen aan mijzelf





Je bent perfect zoals je bent. Iets wat ik met enige regelmaat probeer mezelf wijs te maken. Het heeft twee kanten, niemand is perfect maar voor jezelf kun je je wel perfect voelen. Ik struggle al jaaaaaren met een aantal zaken waar ik behoorlijk onzeker van kan worden. Sommige momenten is het up top en andere momenten valt het weer en kan ik prima met mijzelf door 1 door. Alles valt en staat met zelfliefde. Goed, dat is ander verhaal. Wel ga ik je meenemen in mijn onzekerheid wat betreft mijn lichaam en de dingen die daarbij horen.

Mijn
lovehandles om maar meteen met de deur in huis te vallen. Zolang ik mij kan herinneren zitten die dingen daar. Toen ik veel sportte waren ze aanzienlijk geslonken. Maar 5 zwangerschappen heeft ook niet erg veel goeds gedaan voor dit stukje van mijn lijf. Working on it. Maar neemt niet weg dat ik ze het liefst het raam uit zou gooien. Ze gewoon super onhandig. Een high waisted jeans? Schrijf dat maar op je buik. Past net niet. Nou zijn bepaalde oefeningen die je kunt doen. De russian twist bijvoorbeeld. Maar op de 1 of andere manier kan ik mijzelf niet ertoe zetten om een beetje aan sporten te doen. Oh en squats helpen onwijs goed tegen deze vervelende dingen. Vroeger werd ik er wel eens mee gepest en dat heeft het misschien voor mij erger gemaakt. Ik stond eerder nooit bij stil, want ik was gewoon een jonge meid en totaal niet bezig met wat anders kon aan mijn lichaam. Tot 1 van mijn buurmeisjes “het rolletje” probeerde na te doen. Oh men waarom zou je dat doen, maar goed het heeft mij gemaakt tot wie ik nu ben. En it's all fine. Het is wel gewoon een onzekerheid puntje.

Iets wat de afgelopen jaren enorm is gegroeid is mijn slechte gebit. Eigenlijk is dat een heel lang verhaal. Vroeger als jong meisje toen ben ik ooit van de trap gevallen. Mijn ondertandjes lagen op mijn lip dus beschadiging voor life! Uiteindelijk is dit allemaal goed gekomen maar ik bleef wel achter met een rij verschrikkelijk gele tanden aan de onderkant. Ik weet het nog zo goed. Lachen vond ik ineens veel minder leuk, want gele tanden. Ik ben naar de tandarts geweest en die heeft een soort laagje over mijn ondertanden gemaakt zodat het gele niet meer zichtbaar was. Het was echt kanariegeel hoor jongens, maar gewoon iets verkleurd. Dit laagje bleef er ongeveer een jaar opzitten. En dan zou het weer bijgekleurd moeten worden. Maar ik vond het wel prima. Jaren daarna kwam er een tijd dat ik tandenpoetsen echt een verschrikking vond. Ik poetste toen ook veel te weinig mijn tanden. Wel was ik altijd nieuwsgierig naar bleken van mijn tanden. Er is toen zo een periode geweest dat iedereen zijn tanden liet bleken, ik was
stikjaloers!

Ik werd zwanger en daar gingen we, de rollercoaster van het einde van mijn tanden.
Elke zwangerschap kost een tand heb ik wel eens gehoord en daar schreef ik al eerder een blog over. Ik kreeg in mijn voortand een gaatje. Werd gemaakt en het andere gaatje kondigde zich weer aan. Inmiddels sta ik dit te tikken met een pijnlijke kies. I kid you not! En is het volgende gaatje in mijn voortand een feit. Vorig jaar maar ik dacht dat ik dit nog wel even kon aanzien, want tandartsen en ik zijn gewoon geen beste vrienden. Ik heb inmiddels een begroting ontvangen en met onder nabij de 700 euro kunnen mijn tanden weer een tijdje mee. Tenminste daar ga ik vanuit. Wat niet heeft geholpen voor mijn tanden is mijn tongpiercing. 2 jaar geleden haalde ik deze eruit op aanraden van de tandarts en inmiddels ben ik daar ook erg goed aan gewend. Ik speelde met dat ding bij mijn tanden en met regelmaat van de klok verloor ik stukje tand hierdoor. De tandarts heeft flink wat werk aan mij maar als het eenmaal achter de is dan wil ik mezelf wel eens verdiepen in, thuis tanden bleken. Dat schijnt nu vrij hip te zijn. Ik ga dus opzoek naar de beste teeth whitening kit. En die heb ik dus gevonden!

Dan komen we bij mijn borsten. Daar schreef ik ooit ook een blogje over.
Taboe van een borstvergroting. Ik stond achterin de rij toen er borst werd uitgedeeld. Helaas! Ik kan er nu prima mee leven, maar er zijn momenten in mijn leven geweest dat ik gigantische push up bh's kocht om de boel te verdoezelen. Dan leek het nog enigszins iets. Na 5 zwangerschappen is de boel natuurlijk ook een beetje gaan hangen. Bas – aka mijn persoonlijke expert op dat gebied zegt dat het allemaal wel mee valt. Maar we weten ook dat deze beste man dat alleen maar zegt omdat ik toevallig zijn wederhelft ben (knipoog)! Mijn liefde voor grotere borsten is alleen maar meer gegroeid. Ja die dan wel weer. Als ik klaar ben met borstvoeding wil ik toch kijken wat mijn mogelijkheden zijn om te shinen met wat meer kadetten van voren. Maar goed dat is dus ook iets wat mij af en toe erg onzeker heeft gemaakt en soms nog steeds.

Mijn lippen, ook zoiets. Toen stond ik helemaal achteraan in de rij gok ik zo. Mijn onderlip is prima, maar mijn bovenlip is gewoon om te huilen. Soms. Als ik lach dan verdwijnt de bovenste lip compleet. En dit is true story. Ik vind bijvoorbeeld de lippen van Romy Boomsma to die for. Haar lippen zijn echt perfectie. En ik
weet heus wel dat je jezelf niet moet meten met een ander, maar een leuk voorbeeldje is ze wel. Toch? Ik vond toevallig gisteren een kliniek in Groningen. Ze staan goed aangeschreven voor lipfillers en dat wekt enigszins mijn interesse. Waar ik alleen donders bang voor ben, is het resultaat. Met een rubber bovenlip bootje wil ik niet een jaar rondlopen. Wikken wegen wikken wegen. Boven water staat dat ik echt een keer iets anders wil met mijn bovenlip. Gewoon proberen. Voor hetzelfde geldt bevalt het helemaal niet.

Zo heeft
eenieder zijn of haar onzekerheden. De 1 wat meer dan de ander. Ik heb bijvoorbeeld niks gezegd over mijn cellulitis. Simpelweg omdat ik dat allemaal prima vind. Net zoals de striae op mijn buik en borsten. Allemaal fijn zo. Daar moet je mee leren leven en dat lijkt mij, wanneer je naar je kids kijkt geen enkel probleem ♥ Je bent perfect zoals je bent!