Ik deed ooit een taakstraf // Waarom?



Instagram explodeerde na het plaatsen van de Template - 3 waarheden, 1 leugen op mijn stories. Massaal reageerden jullie. Verschillende gedachtes en een pauper ontplofte inbox verder.... waren de 24 uur bijna om en besloot ik DE leugen bekend te maken. Niet zo boeiend eigenlijk... of toch wel?


Zo boeiend dat ik er nu een apart blogje over aan het tikken ben. Welke is de grote leugen? Je kon kiezen uit:

- Bijna 30

- Geboren in Amtserdam

- Taakstraf gedaan


- Slaapt met gastendoekjes

Veel antwoorden gingen naar de taakstraf. Logisch! Dat was helaas (voor jullie) niet de leugen, maar de knettertje harde waarheid. Ennnnnn I don't schaam mijzelf for this. Het is een stuk van mijn leven geweest, iets wat ik heb afgesloten maar wel altijd bij mij draag.

Toen ik dit bekend maakte vond er een tweede explosie in mijn inbox plaats. Jfc! Dus bij deze - Mijn verhaal achter de taakstraf. Oh en mocht je het gemist hebben, ik ben inderdaad bijna 30. Bij het idee alleen al kan ik wel janken. Nee serieus, ik haat ouder worden. Vroeger niet. Dan heb je bepaalde dingen om naar uit te kijken, scootertje rijden, autorijbewijs (hoewel dat tweede nog wel een dingetje is), eindelijk een drankje zelf mogen kopen, niet meer liegen over je leeftijd bij de ingang van de Discotheek. Vooral dat laatste...Maar wanneer je de 30 nadert... tjsa waar kijk je dan naar uit? Je pensioen? De dag dat je je eigen reet niet meer kunt afvegen? De stront onder je nagels zit en je je rimpels over je hoofd en weer terug kunt trekken?

Ook nie geboren in Amsterdam nie! Ik zou er wel willen wonen. Nu ben ik een boerin. Ok geen echte. Ik heb wel 3 varkentjes + papa vark maar niet op op zo een fantastische boerderij met kippen en koeien en schapen en geiten en ezels en olifanten. Gewoon een huis ergens in Fryslaaaan! Geboren in Den Helder. Een jutter in Friesland dus! Ik ben op dit moment wel op het punt aangekomen dat mijn leven in Friesland vrij uhm... nou ja nevermind.

En het gastendoekjes verhaal, waar eigenlijk niemand iets van snapte. Idem dito. Het zit zo: Ik heb dus 3 gastendoekjes en eentje die je geen doekje meer kunt noemen. Dit is een halfgaar sliertje maar ik weiger er afstand van te doen. Kan nie hoef nie wil ik nie! Maar de andere 3... 3 roze doekjes. Gastendoekjes zijn trouwens van die kleine handdoekjes die je vaak in een wc ziet hangen. Laten we ze voor het gemak ff wc doekjes noemen. Ooit ergens toen ik mijn luier nog vol torpedeerde, besloot mijn eigen mutti zo'n wc doekje op mijn hoofd neer te leggen. Zo was het donker donker nog donkerder en sliep ik als een roosje. Hey het is mij ook alleen maar verteld he! Langzaam ben ik dus dat doekje gaan pakken en ermee gaan kroelen. Bizar genoeg was dat het moment waarop ik onafscheidelijk werd van het slapen met een doekje. Het was er eerst 1 doekje en al snel werden het er 2. Nu sinds een tijdje dus 3. Want stel je voor dat er toch eentje stuk gaat, dan moet je er eentje weer helemaal inslapen. Pfff nee niet te doen! 3 is veilig snap je?  Ik slaap er dus mee. Met allemaal en als ik mijzelf echt ff niet oke voel dan zijn zij mijn steun en toeverlaat. Ja echt! Ze hebben een soort magische werking. Anders had ik ook nooit mijn laatste bevalling overleeft.

Dan nu de grote vette rode kers op de taart, mijn taakstraf. Weetje... het klinkt allemaal heel erg dramatisch dat was het ook op dat moment voor mij, alleen het is allemaal niet zo vreselijk als dat een taakstraf klinkt. Zo een 10 jaar geleden, echt precies durf ik het niet meer te zeggen - kreeg ik de de grote kans om mega groot te gaan wonen. In een boerderij om precies te zijn. Als je die leeftijd hebt is dat natuurlijk een über aanbod. Een vrijstaande boerderij met 3 paarden, geiten en af en toe een nestje kittens van de zwerfkatten uit de buurt. Hatsjee! Ik was 17 toen ik uit huis ging. En ik zal ongeveer 18 jaar geweest zijn toen ik mijn intrede deed in de boerderij. Klinkt leuk he? Ja vond ik ook. Maar hier schuilt natuurlijk een klein addertje. Ik mocht in de boerderij wonen. Maar wellicht is wonen niet het juiste moment, ik zou het meer "passen" noemen. Ik mocht op de boerderij passen. In ruil hiervoor kreeg ik dan zo nu en dan wat "zakgeld" waar ik erg leuke dingen van heb kunnen doen. Bijvoorbeeld het kopen van een Blackberry. Dan voel je je wel ff wat hoor, met een telefoontje die JIJ als 1 van de eerste kon aanschaffen. Agh wie zegt daar nou geen nee tegen? Op die leeftijd. Of misschien was ik naïef. Het zou me wat. Ik heb er leuk van kunnen leven. Niet wetende wat mij te wachten stond.... Ik zat natuurlijk met een reden in die boerderij. Inderdaad om op de boerderij te passen maar verder? Er stonden her en der verspreid wat vriendelijke groene vrienden die moesten groeien en bloeien. Snap je? En zolang ik er woonde was er bedrijvigheid in en om de boerderij. Begrijp je?

Lang zal ze leven tot er 's morgens om 06:00 op de deur gebeukt werd. Koekoek dacht ik nog, doe ff normaal. Niet wetende wat mij die dag te wachten stond. Het was 23 Januari. Ironisch! Ik deed de deur open in mijn kloffie je weet wel. Een zware stem zei " wij vermoeden hier een hennepkwekerij" U say tha fack what now? In ieder geval zei hij zoiets. Ok sjit Kim denk na... wat moet je doen? Ik pakte JJ ( De pup die mij toen in leven hield) en wou hem uit gaan laten. Ik dacht er tussen uit te glippen om te kunnen bellen. Maar helaas. Ik mocht niet eens alleen naar de wc. Althans, het was niet nodig om mijn bil haren op dat moment te tellen, maar ik mocht de wc deur absoluut niet op slot doen en moest blijven praten. Yo gast, je denkt toch niet dat ik door de riolering ga ontsnappen? Anyhoe het was een helse dag van lang wachten en niemand mogen bellen. Sta je dan moet je goeie gedrag. Natuurlijk is dat laatste een dubbele in deze!

Na UREN verhoor mocht ik eindelijk iemand bellen. M'n moeder was het slachtoffer. Tsja hey mama kom je me even ophalen op het politiebureau? Ik ben aangehouden want: WIET. Ik was thuis rond 20:30. Precies, in de avond! Niet gegeten de hele dag. Eigen schuld dikke bult toch. Ik was jong, niet vies van geld. Hoewel ik daar echt niet voor over lijken ging. Nee ik hield het beschaafd. Niet dan?

Een korte samenvatting van iets met een lange nasleep maar hey ik kan er nu om lachen! Heel hard zelfs. Een jaar later deed ik pas de taakstraf. Stiekem hoopte ik op een verjaring van het dossier. Maar natuurlijk bewaren ze dit soort lulligheden voor het laatste moment. Helaas pindakaas! Ik kreeg een taakstrafje van 24 uur. Stelt geen ruk voor. En wat ik deed was serieus ook nog erg leuk. Schoonmaken op een school/opvang samen met de vrouw die dit al haar hele leven deed. Als werk, niet als taakstraf!

Begrijp me niet verkeerd, op het moment van de inval tot het moment van de laatste dag taakstraf kon ik hier absoluut niet om lachen. Een domme fout maar wellicht als ik het over kon doen, deed ik het weer. Op die leeftijd dan. Nu ben ik te oud voor die onzin KNIPOOG!

Tjuuuuus,

Kim