Even terug naar de basis

We kunnen niet meer zonder onze telefoon, dat tijdperk is inmiddels al een tijdje aangebroken. Weetje nog die goede oude tijd waarin een verjaardag echt een verjaardag was en je niet tegen de muur stond te lullen, de tijd waarin brieven en kaartjes versturen nog de normaalste zaak van de wereld was, die tijd waarin wij als mensen veel minder prikkels van buitenaf kregen? Ik betrapte mijzelf vorige week op het feit dat ik continu wordt getriggerd door mijn telefoon te pakken. Even snel, gewoon even snel kijken of ik iets heb gemist. Snel even kijken of er appjes binnen zijn gekomen..... Ik was het zat! Spuugzat. Ik besefte mij dat iedere keer die telefoon oppakken geen goed deed voor mijn hoofd en mijn humeur. We worden tegenwoordig in een ander zijn leven gezogen wat automatische betekend, een ander zijn zooi. Ik opende de afgelopen weken mijn eigen Instagram veel minder vaak omdat ik zo intens werd meegezogen in de negativiteit van anderen. Ik maakte een andere Instagram aan en ben da

Poging 2 - Meisjes op 1 slaapkamer



Na behoorlijk wat hectische weken is er eindelijk weer een soort van rust in huis gekeerd. Hoewel in hoeverre rust in huis kan, met een zwangere vrouw die behoorlijk last heeft van het leed dat nesteldrang heet. Dat terzijde! Wij ondergaan op exact dit moment een nieuwe poging om de zusjes op 1 slaapkamer te laten slapen.


Poging 2? Correct. Ik schreef een blogje over de eerste keer die kun je hier lezen. Inmiddels is Vajèn helemaal hersteld van haar keel/neus amandel operatie. Exact 2 weken geleden, dus we geven het nog een nieuwe poging. Ik bedoel het moet toch wel lukken? Beide dames hebben zo ongeveer hetzelfde slaapritme. Wat het een stuk makkelijker zou moeten maken denk ik?

Vandaag, de dag dat jullie dit lezen hebben ze 2 nachten bij elkaar geslapen. Tot zover is alles goed gegaan. Zelfs de ochtend gaat fenomenaal goed als ik eerlijk ben. Ik hoor Esra 's morgens "papa" roepen en Vajèn haar antwoord is dan "Nee niet papa, papa is werken". DIT! Exact dit laat je moeder/vader hart smelten hoor jongens. Zeker wanneer je zelf een beetje wakker begint te worden. Heerlijk! De eerste ochtend samen wakker worden voor de meisjes, werd het zelf 09:30. Hoe lekker is dat.

Inmiddels is mijn nesteldrang zo enorm dat ik de babykamer moest en zou afmaken... ik bedoel beginnen. Ook al slaapt kleine spruit eerst natuurlijk bij ons in de slaapkamer. Ik wou babykleertjes wassen én Vajèn sliep al zeker anderhalve maand bij ons in de slaapkamer dat mijn nachtrust gewoon helemaal was verdwenen. Het was dus hoognodig dat de meisjes lekker samen gingen slapen. Met goede hoop deze keer. En die hoop was geen valse hoop, even afkloppen hoor.

Wel is het zo dat ik een heel ander ritme moet creëren voor mijzelf. Normaal gesproken gingen wij naar boven, tandjes poetsen e.d. Daarna verdween Esra in Dromenland en had ik nog een momentje saampjes met Vajèn. Nu moet ik dit combineren wat ik best lastig vind. Lastiger dan ik in de eerste instantie dacht. Hier moet ik dus nog even mijn draai in vinden. Juist omdat ik het zo belangrijk vind, dat "ons momentje" met mijn (kleine) grote meisje. Nog even een verhaaltje lezen en Vajèn was zen. Mama stiekem ook.

Laat ik er ook even eerlijk bij vermelden dat ik het waardeloos vind die zomertijd. Juk! Ik kan er nog steeds niet aan wennen. Mijn kindjes naar bed brengen terwijl het licht is buiten. Extra tricky om ze dan meteen op 1 kamertje te laten slapen. Wel hebben we gordijntjes opgehangen en lijkt dat vrij goed te gaan tot dusver. Mama heeft er hoogstwaarschijnlijk meer last van. Een zomertijd-leg!

Vol goede moed zijn we begonnen aan poging 2! Het kamertje moet nog afgemaakt worden, maar we doen het stapje voor stapje. Ik ben erg benieuwd of er meer mama's in ons midden zijn die 2 kindjes op 1 slaapkamer laten slapen en hoe dit verliep. Laat het zeker achter in de comments. Alle tips zijn van harte welkom.

Op naar nacht nummer 3!