En dan ben je ineens toch een draagmama

Wanneer je meerdere kids hebt doe je het moederschap bij elk kind weer anders. Althans, dat is mijn ervaring. Zo moest het bijvoorbeeld bij de eerste drie volgens de regeltjes. Eigenlijk regeltjes tussen haakjes, want het moederschap heeft geen regeltjes. Iedere mama doet maar wat. Dit klinkt overigens veel minder lief dan dat ik bedoel (knipoog). Verwen je kind nou niet teveel las ik op het internet, want ze wennen eraan en daarna willen ze niet meer anders. Bij de eerste heb ik nachtenlang over de vloer gedwaald. Zij in mijn armen en al wiegend viel ze in slaap en kon ik haar als een echte ninja mama in haar eigen bedje terug leggen, waarna hetzelfde riedeltje al snel weer volgde. Zo ging dit bij de tweede en ook bij de derde dochter was dit niet veel anders. In tegendeel zelfs. Als ik er nu op terug kijk voel ik mijzelf wel eens schuldig. Waarom moest mijn meisje per se in haar eigen bedje slapen? Toen wist ik niet beter. Het hoorde zo. Want dat deed toch iedereen?

Nu ben ik inmidd…

Het lijkt alsof ik vandaag alleen maar op de bank heb gelegen



Een dag zoals iedere andere dag, zorgen dat mijn kids ook deze dag weer overleven - Oh en ikzelf natuurlijk ook. Een dag waarin het wederom centraal staat dat ik aan het einde van de dag met het gevoel rondloop niks gedaan te hebben. Maar schijn bedriegt..zo blijkt.


We staan op, dit is al een langslepend ritueel waar zo nu en dan geen einde aan lijkt te komen. Maar oke het hoort erbij. Broodjes smeren, flesjes maken, koffie zetten en noem de hele reutemeteut maar op. Ik probeer voor mijzelf een pad te creƫren zonder te struikelen - daar ben ik erg goed in overigens. Het struikelen dan he. Een pad door de bergen losgetrokken speelgoed, duplo blokken, Little Pony's, kleurpotloden die totaal geen functie hebben op de grond, billendoekjes die bruut uit het pak zijn gescheurd, vertrapte chipjes, limonade plassen en ga zo maar door.

Kom je boven -alhoewel ik mijzelf ook een weg moet banen door alle troep die eigenlijk mee naar boven genomen moet maar voor oud vuil op de trap liggen. Boven kom ik een nog grotere ravage tegen; Poep en plas luiers, zelfde verhaal met het losgetrokken speelgoed, chips die aan mijn sokken zijn blijven plakken vanaf de totale chaos beneden. Onopgemaakte bedden en schoongewassen was, wat over de complete bovenverdieping zijn weg heeft gevonden.

Snapje? Aan het einde van mijn lange moeder zijn job starend naar het plafond of zoals we tegenwoordig heel goed kunnen - starend naar onze Facebook tijdlijn. Ik lig tussen de niet opgevouwen was wat het bijna onmogelijk maakte om het bed te kunnen vinden. Mijn vredige plekje en beste vriend als het even kan. Wat heb ik dan de hele dag gedaan? Op mijn rug gelegen, mijn favoriete Netflix serie gebingewatched? De realiteit ligt net even iets anders, want kon ik maar eindeloos naar mijn favoriete series kijken - die ik overigens niet heb. Sterker nog, wat is Netflix eigenlijk?

Eigenlijk he, eigenlijk ben ik blij dat ik mijn billen op het bed neer kan laten ploffen, tanden poetsen met het laatste beetje energie en mezelf naar mijn grote vriend, het bed verplaatsen. Want ik heb er een dag op zitten als geen ander. Maar ho ho, eerst nog het bed opmaken want dat heb je vandaag ook niet gedaan. En met opmaken bedoel ik natuurlijk een heerlijk fris schoon beddengoed.

De was die ik had gewassen, in de droger stopte deze dag,was opgevouwen tot het moment waarop mijn dochtertje van 2 jaar, nietsvermoedend alle opgevouwen was welke op bed lag - verslond alsof het haar ergste vijand was. Er was niets meer over van de nette stapeltjes. En geloof het of niet, dit was al de 3e wasmand die ik"probeerde" op te vouwen van vandaag.

De chips onder mijn sokken en verspreid over de beneden verdieping heeft mijn dochtertje van 2 jaar tig keer laten vallen en dat terwijl ik alle hoekjes, kiertjes en gaatjes voor de zoveelste keer zorgvuldig had stof gezogen.

De limonade plassen die uit mijn dochtertje van 2 jaar haar fles lekten heb ik vandaag wel ontelbaar vaak opgedweild. Zo vaak dat het inmiddels lijkt alsof ze heeft geprobeerd plakkerige gummybeertjes met de grond gelijk te maken.

De rommel op de trap? Die heb ik vandaag meerde malen mee naar boven gezeuld, omdat ik voor de zoveelste keer naar boven moest rennen voor schone kleding.

Enne de billendoekjes die overal lagen behalve in de verpakking? Die deed ik vandaag wel 5 keer terug in de verpakking. Tot de verpakking besloot "Hey hou jij ff lekker zelf die doekjes nat"

Het speelgoed waar ik je net over vertelde, dit heb ik nadat mijn beide dochtertjes naar bed zijn vertrokken voor de allerlaatste keer opgeruimd. Na zo een 20 keer per dag kan die laatste keer er ook wel bij.

Waarom ik het bed niet had opgemaakt met fris en schoon beddengoed? Oh geloof mij, dat deed ik. Maar nadat ik dit deed vond mijn dochtertje van 2 jaar het fantastisch om met haar gesmolten chocolade handjes een soort circus act op bed uit te voeren. Het bed was schoon met fris beddengoed zodat ik daar vanavond een fijne duik in kon nemen. Wat een misverstandje...

De poep en plas luiers verspreid over de bovenverdieping? Mijn beide dochtertjes staken elkaar aan met poepen. Nee niet gewoon een klein poepje. Laten we er meteen een explosie van maken voor mama moet ze gedacht hebben. "Eerst jij, dan ik" en dat keer 4.

En verder? Verder heb ik op de bank gelegen - uhu toen ik even weg droomde in een verre fantasie.