Even terug naar de basis

We kunnen niet meer zonder onze telefoon, dat tijdperk is inmiddels al een tijdje aangebroken. Weetje nog die goede oude tijd waarin een verjaardag echt een verjaardag was en je niet tegen de muur stond te lullen, de tijd waarin brieven en kaartjes versturen nog de normaalste zaak van de wereld was, die tijd waarin wij als mensen veel minder prikkels van buitenaf kregen? Ik betrapte mijzelf vorige week op het feit dat ik continu wordt getriggerd door mijn telefoon te pakken. Even snel, gewoon even snel kijken of ik iets heb gemist. Snel even kijken of er appjes binnen zijn gekomen..... Ik was het zat! Spuugzat. Ik besefte mij dat iedere keer die telefoon oppakken geen goed deed voor mijn hoofd en mijn humeur. We worden tegenwoordig in een ander zijn leven gezogen wat automatische betekend, een ander zijn zooi. Ik opende de afgelopen weken mijn eigen Instagram veel minder vaak omdat ik zo intens werd meegezogen in de negativiteit van anderen. Ik maakte een andere Instagram aan en ben da

Baby Loss Awareness Week - Brand jij ook een kaasje vanavond?

 photo 7cb278c2ce920c13f83717edf76487c6_zpszuraebd3.jpg

Eigenlijk heb ik erg lang getwijfeld of ik dit wel online wou zetten.. iets waar je niet mee te koop loopt om het maar een naam te geven. Maar deze afgelopen week  - De Baby Loss Awareness week - is niet voor niks in het leven geroepen. Tijdens deze week werd er stilgestaan bij verloren baby's. Ik vind dit echt een geweldig initiatief. Verloren baby's worden nog te vaak in de doofpot gestopt. En waarom? De laatste dag van deze week, vandaag 15 Oktober wordt er om 19:00 's avonds door mensen over de hele wereld een kaarsje aangestoken, genaamd "Wave of light". Zo herdenken wij de kleine mensjes die niet of niet lang onder ons mochten zijn.



Prachtig initiatief zoals ik net al zij! Ons kaarsje staat klaar om hem vanavond 19:00 aan te steken. Voor wie? Natuurlijk voor ons kleine mannetje die niet onder ons mocht zijn, maar nu van bovenaf meekijkt. Een bescherm engel-broertje voor Vajèn en baby "E". Vorig jaar november kregen wij het trieste nieuws dat het hartje van ons ventje niks meer deed, geen hartactie, geen beweging.. helemaal niks. Onze wereld stortte in! En op dat moment wordt je weer even met je neus op de keiharde realiteit gedrukt. Na 10 + 3 weken moesten wij ineens gaan wachten tot mijn lichaam de mini bevalling zou gaan opstarten. 2 slopende weken gingen er voorbij! De rest zal ik jullie besparen. Ons mannetje draagt de naam Jesper en heeft een mooi plekje in zijn stenen kistje in de vorm van een hartje.

Ook al was kleine Jesper nog maar 10 + 3 weken oud.. het was een echt mini mensje met alles erop en eraan. Des te erger maakt het het dat er toch veel mensen blijven roepen "Joh, het was nog niks". Die mensen hebben geen idee. Het heeft met die termijn alles wat een baby hoort te hebben, alleen nog kleiner dan klein. Ja, zelfs vingertjes en teentjes. Het is bizar dat sommige mensen zoiets kunnen roepen terwijl ze waarschijnlijk geen idee hebben hoe erg je daar iemand mee kunt kwetsen. Wij hebben ons ventje erkend.. niet via de officiële weg, maar wel via onze weg.  En voor ons is en was hij wel iets.. een zoontje! Wij zullen hem altijd bij ons dragen, net zoals hij altijd met ons mee zal gaan!

Steek jij vanavond om 19:00 ook een kaarsje aan om even stil te staan bij alle baby's die niet meer onder ons zijn?