5 mrt. 2018

Zwanger en 2 jonge kinderen. Hoe gaat dat?



Omdat er regelmatig dezelfde vraag voorbij komt ga ik toch de stoute schoen aantrekken en over deze specifieke vraag een blogje wijden. Nee lieve allemaal, niet omdat ik zit te wachten op een potje medelijden of een hoop aaahhhh's en oooohh's. Nee! Puur omdat ik mijn ervaring wil delen met de rest van de wereld en zo in 1 klap een heleboel dezelfde vragen beantwoord.

Nou Kim jij bent moeder van 2 jonge kids, 2,5 en 1 jaar en ook nog eens zwanger. Hoe is dat? Iets waar ik regelmatig antwoord op moet geven en soms heel soms schijt ik wel eens van die vraag. Vragen staat vrij voor een ieder, maar deze vraag wordt op zo een bepaalde manier gesteld. Snap je een beetje waar ik heen wil?

Het ideale leeftijdsverschil
Bestaat dat? Het ideale leeftijdsverschil tussen kinderen? Deze vraag kan ik simpelweg met een nee beantwoorden. Of misschien als je kinderen zo rond de 10 jaar zijn. Dat maakt het misschien iets makkelijker? Hoewel ik mij dat afvraag. Ze zeggen wel eens dat het ideale verschil 3 jaar zou zijn. Misschien, misschien niet. Mijn 2 kinderen schelen niet erg veel. Leuk voor later, als ze beide ouder zijn. Samen op stap. Hoewel je dat nog maar moet afwachten... Wij hebben er bewust voor gekozen omdat het ons geweldig leek, een minimaal leeftijdsverschil met het oog op later. En eerlijk is eerlijk je hebt alles in je jongere jaartjes gehad, als luiers, flesjes en de hele rompslomp. Ik ben begin 30 als mijn kids compleet uit de luiers zijn. Althans laten we daarop hopen. Dat is toch best wel een fijn vooruitzicht.

Een peuterpuber
In mijn verhaal is mijn oudste dochter 2,5 jaar oud (of jong). Precies dé periode dat mevrouw in haar peuterpubertijd zit en geloof mij, dit is een tijd waarin papa en mama hun haar grijs begint te worden. En dan komt de echte pubertijd nog. Ik hou mijn hart vast. Hoewel ik mijn hart nu ook regelmatig moet vasthouden met een pittige peuterpuber. Vergis je niet, alles wat ze hierover zeggen is waar en er valt geen speld tussen te krijgen. Een peuter die eigenlijk nog geen besef heeft wat mama's bolle buik precies is en deze het liefst gebruikt als springkussen. Geef haar is ongelijk! Toegegeven de kusjes die ze aan mijn buik overhandigd zijn meer dan cute en natuurlijk onwijs lief. Maar houdt ze rekening met mama als mama moe is? Nee absoluut niet. Hoe minder energie mama heeft hoe meer energie dochterlief heeft. Ook dit cliché is meer dan waar. Maar geef haar hier ook eens ongelijk in? Het is toch leuk om mama een beetje te pesten als ze op de bank ligt? Ik snap d'r wel.

En een dreumes 
Naast de peuterpuber hebben we daar ook nog onze, nu nog mini dreumes shine'en! Als een malle! Ze loopt nog niet en soms kan dat best pittig-ish zijn met tillen van de trap op en af. O en die peuter? Die laat haarzelf ook prinses heerlijk tillen hoor. Stiekem steken de meisjes elkaar aan met die streken. Wat de één niet mag, gaat de ander ook uitproberen. Want je weet maar nooit of zij dat wel mag. Toch toch? Je kunt het in ieder geval proberen. Een dreumes met haar fases en sprongen brengt ook een grote pruik grijze haren met zich mee. Ik ben nog steeds zoekende naar haar gebruiksaanwijzing maar die is waarschijnlijk achter gebleven in mijn baarmoeder voor de volgende.

2 zusjes
Ik heb zelf 2 zusjes en weet hoe het is om dus met zusjes op te groeien. Haat en nijd. Vast herkenbaar als je zelf ook zusjes hebt. Van harenvlieg momenten naar knuffel momenten, of misschien dat laatste nog niet eens. Nu heb ik zelf 2 meiden en alle mama's die dit lezen en 2 meiden hebben zullen dit beamen: 2 dames is een kippenhok in huis! Ik doe de hele dag niets anders dan speelgoed verdelen, ruzies oplossen, haren trek partijtjes voorkomen, slaan en schoppen beperken en ga zo maar door. Het zijn echte echte echte echte meisjes samen. Ik denk dat mijn gehoor inmiddels ook ver naar beneden is gezakt door al het gekraai ha! Maaaaar ze zijn ook wel eens lief samen hoor, heus. Die momenten zijn erg uniek, maar koester ik met elke vezel in mijn lichaam. Zoals de foto bij dit blogje. Dit was een geweldig moment opname die ik godzijdank hebben vast kunnen leggen! Laten we het erop houden dat het 2 PITTIGE dametjes zijn 😏

Wéér zwanger
Naast mijn 2 heerlijke prinsessen draken heb ik natuurlijk ook nog een kleine mini draak in mijn buik. Inmiddels draag ik haar al 27 weken vol trots. Oke soms met wat gevloek. Guilty! En hoe vreemd dit in sommige oren mag klinken; HET IS ZWAAR! Heel erg zwaar! Ik heb het meer dan onderschat en dacht dat ik mijzelf er wel even doorheen zo slepen en dat het echt allemaal wel reuze mee viel. Ik bedoel, ik zou dat gewoon even doen. Gewoon even. Snap je? Zo heftig kan het niet zijn. Ha. Ja dat dacht ik. Tot ik van die warme kermis werd teruggeroepen naar die ijskoude kermis. En allemachtig wat is het daar koud! Oke we hebben nu ons portie klagen wel weer gehad voor vandaag. Ik ben dol gelukkig en vooral blij dat ik dit nogmaals mag meemaken, dat ik straks kan zeggen: Ik heb gewoon 3 prinsesjes in mijn buik mogen laten groeien. En een klein mini prinsje die het helaas niet heeft gered tot de grote boze wereld. 

Oppas hebben we niet
Soms ben ik wel eens jaloers op die papa's en mama's die hun oppas adresjes hebben. Wat zou dat heerlijk kunnen zijn om heel af en toe, echt héél af en toe eens op adem te kunnen komen, het geval dat er iets uit je handen genomen wordt. Een iets minder zwaar rugzakje. (Dan bedoel ik niet mijn buik 😅) Dit is natuurlijk niet in dezelfde trant als klagen, want klagen mag ik niet. Tegenwoordig lijkt het een soort taboe, want oppassen? "Zeg, dat is niet meer van deze tijd hoor" Of  "Jij wou kinderen, dus zeur niet". Ja die, echt waar! Ik zie ze regelmatig voorbij komen. Anderzijds doen wij, Bas en ik het allemaal zelf en alleen. En heel soms ben ik daar best trots op. Hij en zij doen dat gewoon samen! Tuurlijk met de nodige bochten, want rechte wegen hebben we niet allemaal. Misschien zijn het meer loopings, maar ook daar ros je je wel weer doorheen. 👊 Het is dus niet zo vanzelfsprekend dat iedereen staat te springen om op je kinderen te passen, mits je kiest voor een kinderdagverblijf en dat is dan ook exact dé keuze die wij samen hebben gemaakt, om onze meisjes af en toe naar het kdv te brengen. Loedermoeder he?!

Vergis je niet, 2 jonge kids en zwanger is érg pittig. Prachtige momenten worden samen gemengd met momenten waarop je je ogen niet open kunt houden en je als een mombie door het huis wandelt, maar vergeet vooral niet de liefde die je krijgt van je guppies. Want wat ze ook zeggen; Die clichés zijn oooo zo waar. De allergrootste liefde krijg je als je mama bent ♥

Wanneer je kinderen hebt vergeet je simpelweg alles, zelfs dat je weinig slaapt valt in een diep zwart gat!




Geen opmerkingen:

Een reactie posten

Zoeken