3 mrt. 2018

De struggle van nachtangsten



De titel is misschien niet helemaal wat ik ervan wou maken, want dit vrij serieuze onderwerp heeft niet alleen betrekking op deze mommy, maar ook op hét kind, hét andere kind en mijn grote kind aka wederhelft. Ik het over nachtangsten. Ooit van gehoord? Als je deze vraag met nee hebt kunnen beantwoorden, dan hoop ik uit het diepste van mijn hart dat dit zo blijft ♥ Maar ik ga je vandaag wel meenemen in onze struggle van de zogeheten nachtangsten.



Wat zijn nachtangsten? 
Een moeilijke vraag om te antwoorden, want waarschijnlijk is dit voor ieder kind weer anders en iedere ouder beleefd dit anders. Kinderen die last hebben van nachtangsten worden meerdere keren per nacht wakker (dit kan continu op dezelfde tijd zijn of kinderen die er de hele nacht een potje van maken) en wekken een verwarde indruk. Gillen, krijsen en/of schreeuwen gaan gepaard met schoppen en/of druk bewegen. De nachtangsten kunnen wisselend zijn. Zo duurt het de ene keer een paar minuten (of nog niet eens) en de andere keer kan het een uur duren. Je denkt dat je kind wakker is, maar niets is minder waar. Ze zijn gewoon nog in slaap! En dit maakt het voor ouders vaak een hele nare bedoeling om hun kind zo te zien wurmen in bed. Been there done that. Het meest bizarre hieraan aan is dat je kind er de volgende dag totaal geen weet meer van heeft. Op het moment dat de nachtangst komt aan sprinten en jij als ouder je kind wilt troosten, lijkt dit een gigantische mission impossible. Je kind is onbereikbaar! Vaak willen kinderen met nachtangsten ook helemaal niet getroost worden. Nachtangsten komen bij 3 tot 5 % van de kinderen voor in de leeftijd van 3 tot 6 jaar. Dat is (als je het mij vraagt) een erg laag getal. Het kan ineens verdwijnen, maar ook aanhouden tot volwassen leeftijd. Ben je klaar mee, niet?!

Nu je iets meer op de hoogte bent ga ik je vertellen....

Wat vooraf ging
In de avond van Oud & Nieuw lagen de dames heerlijk te slapen. Er werd behoorlijk wat vuurwerk de lucht in gesmeten, maar daar leken beide meisjes niets om te geven. Dachten we... tot Vajèn (2.5) zo tegen een uur of 22:00 krijsend wakker werd. Ik ging naar boven en ze stond in haar bedje (toen nog ledikantje) te gillen en te krijsen. Ik tilde haar op en het zweet droop letterlijk overal vanaf bij haar en nog maar niet te spreken over het "trillen als een rietje" gedeelte. Ik dacht een combinatie van ziek (dus griepdromen) en vuurwerk ,lekker met pa en moe nog even op de bank zitten. Dit bleek een waardeloze zet. Want Vajèn was niet te genieten en bleef een beetje door jammeren. We hebben zelfs Peppa (ja die big) voor haar aangezet, maar nee er was niets goed genoeg voor der. Dan maar weer een poging in bed. Dat ging vrij soepel. De halve nacht was het rustig tot 03:30 Het moment waarop wij naar bed zouden gaan. Wederom stond Vajèn in haar bedje te gillen en te krijsen. Dit keer met haar ogen dicht. Getroost en weer gaan slapen, maar je raadt het al... dit duurde tot de vroegere uurtjes!

Samen in 1 kamer
Weetje nog dat ik dat blogje schreef over de zusjes op 1 kamer? Dat bleek een gouden zet. Tenminste voor Vajèn. Zij sliep als een roosje terwijl klein zusjelief haar probeerde wakker te gillen midden in de nacht. Het is dan ook wel reten spannend met zijn tweetjes op een kamer slapen. Lekker keten! We hebben dit een week of 2 aangekeken en merkte dat Vajèn ongelooflijk moe was en niet in der hum. Huppa Vajèn weer in der eigen kamertje. No way moet ze gedacht hebben! Midden in de nacht heb ik lopen slepen met haar bedje (meerdere malen) om zo voor ons beide een beetje nachtrust te creëren. Ook dit bleek een soepele overstap want Vajèn sliep HOEZEE! Maar madam slaapt zo intens onrustig dat deze mama haar wallen inmiddels over haar enkels kon trekken. Weer terug in haar eigen kamertje.


Een echt grote meiden bed
Ja! Een grote meiden bed, helemaal alleen voor haar. Inclusief luxe matras (welke trouwens heeeeeerlijk ligt). Ze was er niet uit te slaan. Ze wou niet meer mee naar beneden. Bleef maar op der nieuwe bed zitten. Goh was dit dan de juiste move? Wederom ging het begin erg soepel. Maar nee, dit was van korte duur. Alhoewel we het natuurlijk wel even hebben aangekeken met het nieuwe bed. Ze lag er oprecht heerlijk in, maar dat schreeuwend en gillend wakker worden leek steeds erger te worden. Bas is uiteindelijk na weet ik hoe vaak uit bed te zijn gestapt, naast haar gaan liggen om te kijken wat er zou gebeuren. En guess what? Mevrouw sliep als een roosje. Oke wel wat onrustig, maar dit deed ze als baby al. Niets geks dus. Tot pa weer op zijn eigen plekje ging liggen. Toen was het mis! Vajèn heeft echt waar de hele nacht alles bij elkaar geschreeuwd. Het grote meiden bed was dus geen optie voor nu.

In het grote bed
Na de hell nacht en inmiddels wallen waar ik niet eens meer mee kon touwtje springen, besloten wij om Vajèn 's avonds in ons bed neer te leggen om te kijken wat er zou gebeuren. Guess what? Mevrouw sliep! ZE SLIEP! En niet gewoon normaal slapen... neeeeee helemaal zen. Ik ben een paar keer bij haar wezen kijken terwijl beneden Netflix & chill op de planning stond. Ik kwam beneden met tranen. Zo dankbaar en blij. Zo blij dat mijn meisje eindelijk sliep na al die weken! 'S nachts heb ik dus haar matrasje meegenomen naar onze slaapkamer en naast mijn kant van het bed neergelegd. Dit was even spannend voor der en het licht moest aanblijven, goed dan.... als ze dan slaapt vind ik alles prima. De nacht ging voortreffelijk. Ze heeft gewoon de hele nacht geslapen. Je kunt je voorstellen in wat voor stemming ik was die dag erna. Geen ochtendhumeur.. Ha! 1-0 voor ons.

Aaaaaaaand the story continues
Haar fijne slaap gedrag die wij gemist hadden, inclusief haarzelf waren echt van korte duur. Ze slaapt nog steeds naast ons. Hebben haar matras vorige week aan de andere kant van de kamer neergelegd, maar dit resulteerde in eindeloze escapades wanneer papa en mama naar bed gingen. Huilen tot en met dus er zat niets anders op dan het matras wéér te verschuiven en veilig naast mama plaats te nemen. Vajèn is tot op de dag van vandaag nog steeds 's avonds wakker. Tot wij zelf naar bed gaan. In die tussentijd is ze een paar keer overstuur. En met overstuur bedoel ik dus echt overstuur overstuur overstuur!! We moeten haar een paar keer uitleggen dat papa en mama nog niet naar bed gaan. Dan uiteindelijk gaat ze toch slapen. Maar goed dan heeft ze er wel weer een hele avond op zitten en 's morgens is ze gewoon weer vroeg wakker.

Het is dus zo dat Vajèn een soort van angst heeft ontwikkeld voor iets. Want ze durft niet meer alleen in haar slaapkamer te zijn, althans de nachten niet. Ze moet de trap kunnen zien. Zodra ze in haar "angst" schiet is ze bijna niet wakker te krijgen. Eenmaal wakker kijkt ze heel verbaasd om haar heen en gaat daarna weer rustig liggen alsof er niets aan de hand was. Ze roept bepaalde dingen waar ik eigenlijk niet echt iets van kan verstaan. Soms valt het woordje eng. Het is maar net hoe haar dag is verlopen.Als wij een drukke dag hebben gehad krijgt Vajèn automatisch meer indrukken en dit uit ze in de nachten. Heel bizar!

Met onze handen in het haar
We staan letterlijk voor een raadsel. Wat is er met ons kleine mensje aan de hand? Heeft ze echt nachtangsten? Misschien wel nachtmerries? Een levendige fantasie? Is het een fase? Allemaal vragen waar ik mij voortdurend mee bezig houdt. Het is zo naar om je kleine meisje zo te zien. Van een fantastische slaper naar een bijna-niet-slaper. Sinds ze bij ons ligt is het wel wat verbeterd, maar dit is natuurlijk een tijdelijke oplossing. We hebben onwijs veel geprobeerd maar nog niets heeft geholpen. Het enige wat echt hielp voor haar, was bij Esra in d'r slaapkamertje. Maar daarmee creëerde we weer een ander probleem - Het slaapritme van Esra werd verstoord.

Het leed dat amandelen heet
Mijn hart zegt... hup met zijn tweetjes op een kamertje, maar Vajèn heeft naast haar angsten ook nog haar amandelen die niet helemaal optimaal werken. Of eigenlijk alleen maar ellende bezorgen. Inmiddels zijn wij met Vajèn naar de KNO arts geweest. Die kwam tot de conclusie dat haar neus en keel amandelen verwijderd moeten worden. Daarnaast heeft ze vocht in haar oren wat ook voor een hoop ellende zorgt in dat kleine lijfje. Maar volgens de KNO arts trekt dit weer weg na het verwijderen van haar amandelen. Let's hope so! Ik ben natuurlijk zo een typische moeder die minstens 80 keer Google heeft geopend om te zoeken naar soort gelijke verhalen en ja hoor, steeds kwamen die rot amandelen naar boven. Dus weg ermee! Ik vraag mijzelf af waarom je deze dingen überhaupt gratis krijgt?!

Op dit moment is het tasten in het pikkedonker en kun je als mama en papa alleen maar machteloos toe kijken. Hier en daar proberen we het zo fijn mogelijk te maken voor ons kleine guppie, maar in hoeverre kan dat??! We doen ons best in de hoop dat er iets is wat werkt en we weer volop met het complete gezin kunnen genieten van onze nachtelijke slaapjes. Want eerlijk is eerlijk, er houdt geen mens het vol met een uur of 2 slaap per nacht. Daarnaast is Vajèn altijd een groot liefhebber geweest van slapen. Met name uitslapen was een woordje wat hoog in haar woordenboek voorkwam. En dan nu dit. Inmiddels is mama ook een beetje aan het eindje van haar energie leven aangekomen. Ik bedoel 28 weken zwanger en weinig tot geen slaap heeft behoorlijk wat impact op je zwangere lichaam. Dit merk ik vooral overdag. Maar goed, waarom zou ik zou zeuren terwijl mijn kind veel harder haar slaap nodig heeft?! Precies!

Mocht je dit lezen je hebt tips of misschien wel dé gouden tip? Laat gerust een comment achtet of stuur mij een berichtje. Ik ben vast niet de enige mama die met haar handen diep verwikkeld is in haar haren, toch?



Geen opmerkingen:

Een reactie posten

Zoeken