7 feb. 2017

Twee weken later....




Het "normale" leven is zojuist weer van start gegaan...en jeetje wat is dat een emotionele achtbaan zeg! We zijn nu ruim 2 weken verder en die 2 weken zijn omgevlogen, onvoorstelbaar! De laatste 4 á 2 weekjes van de zwangerschap leken wel jaren te duren en nu is Esra alweer 2 weekjes oud. Hoe gaat het nu in huize de Goede/Michaelis?




Op bovenstaande vraag kan ik een kort en bondig antwoord geven, het gaat uitstekend! Eigenlijk veel meer dan uitstekend. Esra is een voorbeeldig meisje. Een baby zoals je in je verre dromen niet durft te dromen. Misschien zijn dit de mama feelings die spreken, maar ik meen het oprecht. Vajèn was een soort van huilbaby. Ik zeg soort van omdat dit natuurlijk diversen redenen had en het voor haar een valse start was. Maar des te meer geniet ik nog meer van Esra die huilt als ze honger heeft en daarmee is het klaar. Ze valt zelf in slaap, soms met speen en soms zonder speen. Wel met een kleine hydrofiele doek. Die houdt ze NU AL stevig bij haar! Alle 3 de dames in huis - including myself - zijn dus gek op doekjes haha!

De eerste week met baby Esra was hemels. We hebben zoals je wel eerder in mijn zwangerschaps updates hebt kunnen lezen gekozen voor Isis kraamzorg. Wij kregen Henny. Een geweldig lieve vrouw die overigens ook bij de bevalling aanwezig was. Ze heeft ons een week lang voorzien van schone was en een schoon huis. Vajèn vond het dan ook vreselijk dat ze wegging haha. Lekker plakken bij Henny. Iedere ochtend stond Henny om 09:30 voor de deur en bleef tot 12:30. Die uurtjes vliegen voorbij. De laatste dag was dan ook behoorlijk dubbel.. het is heerlijk om met je eigen gezinnetje te zijn, maar het betekende ook dat wij ineens het pakket wat Henny op haar nam erbij kregen. Dus meer drukte in huis en laat ik nou net het type zijn die niet stil kan zitten ha. Dan is dat best een opgave zo na je bevalling. Alhoewel, ik heb mijzelf niet aan alle regeltjes gehouden die je worden opgelegd als je net bent bevallen. Ik bedoel, Vajèn had ook het recht op aandacht van haar mama. Stiekem toch mijn firstborn babygirl uit bed vissen, dat soort dingetjes. Tsja, achteraf wordt je hard gestraft doordat je eigen luier vol stroomt met viezigheid. Maar dat had ik er voor over. Afgelopen week kwam het dus echt aan op onszelf. Bas had gelukkig een extra weekje vrij kunnen regelen. Het was even wennen.. echt wennen. Maar we did it! Bas ontfermde zich vooral over Vajèn, zoals haar badje e.d. Ik was voornamelijk bezig met baby Esra. Alhoewel zij een voorbeeldig meisje is natuurlijk 😉 Wel moet ik erbij zeggen dat die verdomde kraamtranen een behoorlijk loopje met mij hebben genomen afgelopen week, sjongejonge! Om de haverklap moest er gejankt worden haha. Nog steeds trouwens! En dan moet ik voornamelijk sorry tegen mijn grote liefde zeggen. Die heeft het namelijk flink moeten ontgelden. En wij vrouwen maar denken dat die hormonen meteen wegvagen, maar niets is minder waar.

Inmiddels is er weer een nieuwe week aangebroken en ben ik sinds vandaag op mijzelf en de meisjes aangewezen. Bas is weer zijn duty aan het volbrengen en deze mama moet haar ritme thuis met 2 kleintjes ook weer even onder de knie krijgen. Tot dusver gaat dat allemaal erg goed. Spannend is het wel... Bas werkt dan misschien op loopafstand, maar zo ineens helemaal alleen met onze 2 dametjes is best wel eng hoor. En dan voornamelijk met de vraag of ik het wel kan. Natuurlijk weet ik dat ik het kan, maar die twijfels helpen niet kan ik je vertellen. De tranen vloeien hier vandaag en vooral het moment waarop Bas op zijn fiets sprong en ik hem weg zag fietsen... shit just got real dacht ik nog. En nu ik dit typ kan ik wel weer in tranen uitbarsten. Hoe heerlijk ik het zou vinden om Bas nog thuis te hebben... zucht!

Maar hoe is het nu echt om weer in de babyluiers te zitten en de babyvoedingen? Tsja haha... wennen?! Is dat de juiste omschrijving. Esra krijgt om de 3 uur haar voeding, mits mevrouw niet eerder honger krijgt. Maar die 3 uurtjes vliegen voorbij, ongelooflijk! Zo ben ik haar aan het voeden en zo is het alweer tijd voor de volgende voeding. Toen Esra net geboren was vond ik het doodeng om haar luiertje te verschonen. Echt! Alles is zo klein en teer dat ik dit deed met bevende handjes. Nu is dat natuurlijk anders en heb ik de zogehete flow weer te pakken!

En ik? Met mij gaat het top! Ik voel mezelf weer helemaal oke. Soms een leeg vreemd gevoel, maar eigenlijk mag ik gewoon niet klagen over hoe ik mijzelf nu voel. Ik kan tot zover de normale dingetjes in huis weer doen. Natuurlijk weet ik dat ik echt wel even af en toe een gasje terug moet nemen hoor haha. Maar tot zover gaat het allemaal goed. Daarbij, ik hoef alleen maar naar mijn 2 meisjes te kijken en alles is goed! Gewoon mijn eigen gezinnetje ♥ Wat wil ik dan nog meer?! Helemaal niks!!!! Langzaam probeer ik mijn werk weer op te pakken.. wat best nog wel een uitdaging is met 2 kindjes 😉 Natuurlijk volgt ook mijn bevallingsverhaal ergens aankomende weken. Wanneer ik daaraan toe ben. En ondertussen verschijnen er uiteraard weer leuke updates hier op kimmichaelis.nl

Geen opmerkingen:

Een reactie posten

Zoeken