20 dec. 2016

Aftellen!



Op dit moment ben ik bezig met aftellen van de laatste weekjes zwangerschapspret. Enerzijds moeilijk anderzijds kijk ik er naar uit. Desalniettemin heb ik van deze zwangerschap toch echt stukken meer mogen en kunnen genieten als mijn eerst zwangerschap. Op dit moment staat de teller betreft daagjes volgens de Ouders van nu app op 30 dagen. Vandaag een klein afscheidsblogje.


30 dagen.. ik weet nog precies de eerste keer dat ik op deze app gluurde en er nog meer dan 200 dagen te gaan waren. En nu, nu zijn het er nog ongeveer 30. Dat klinkt zo bizar dichtbij. Die bewuste middag van de zwangerschapstest waarbij Bas ook nog met zijn teen mijn teen open stootte. Het lijkt als de dag van gisteren. Hoewel ik best veel heb geklaagd deze zwangerschap heb ik eigenlijk helemaal niets om te klagen gehad. Ik ben erg goed en fijn door de weken en maanden heen gesprongen. Ik zeg gesprongen omdat dit ook zo voelt. Het is waar wat ze zeggen, een tweede zwangerschap gaat veel sneller dan een eerste. Nu heb ik voor mijn gevoel wel langer (veel langer) mogen genieten van het kleine wondertje in mijn buik. Bij Vajèn was het vanaf 20 weken pure stress en anarchy. Lees; Iedere dag ziekenhuis in ziekenhuis uit. Dat is geen pretje kan ik je vertellen. Maar goed, dat hebben wij toch even geflikt! En nu mocht ik gewoon langer en extra genieten van dit mini meisje in mijn buik.

Het schoppen zal ik vreselijk gaan missen, echt vreselijk! Soms vervloek ik haar getrappel omdat ze mijn ingewanden dan even een kickboks beurt geeft, maar dat getrappel als je 's morgens wakker wordt of als je 's avonds rustig in bed ligt, daar kan geen gevoel tegen op. Baby "E" is veel meer aanwezig dan Vajèn.. die lag eigenlijk vaker stil dan dat ze bewoog. Jaaa in tegenstelling tot nu hahaha! Tuurlijk zeur ik en niet zo een klein beetje ook, maar ik heb ook eigenlijk gewoon niks om over te zeuren. Een zwangerschap zo makkelijk doorfietsen is niet voor iedereen weggelegd en dat besef ik mij maar al te goed. De laatste weekjes wil ik dan ook nog even extra genieten van mijn toetertje voor hij straks helemaal weg is en je dan eigenlijk, hoe cliché het ook mag klinken, weer alleen bent. Je krijgt er natuurlijk een geweldig mooi geschenk voor terug, don't get me wrong. Maar nu voelt alles veilig.. veilig in mama's buik... en straks in de grote boze wereld vol ellende! Alles heeft twee kanten zoals je wel aan mijn typgedrag kunt zien. Straks is ons gezinnetje compleet ♥ Wat wil ik dan nog meer, ik heb de liefste en leukste man op deze aarde (ja dames ga daar maar eens tegenin!) ;-)  en ver daarbuiten en mijn twee mooiste geschenkjes, onze meisjes! Dan is je wereld toch compleet?! Wie weet ooit ergens in de verdere toekomst een poging wagen voor een jongetje ;-) Maar voor nu.. nee.. ik heb op dit moment namelijk het gevoel compleet te zijn. Het klopt zoals het nu is.

Natuurlijk kan deze meisjes mama niet wachten om haar andere prinsesje ook eindelijk te mogen verwelkomen. Eigenlijk ben ik nog wel het meest nieuwsgierig naar Vajèn haar reactie, zal zij het echt bewust mee gaan maken of? En hoe gaat het daarna? Allemaal van die kleine dingetjes. EN ook... lijkt ze op Vajèn dus op haar papa haha. Vajèn en haar papa zijn namelijk 1 gezicht. Stiekem zou het voor mama ook heel erg leuk zijn als baby "E" ietsje op mama zou lijken ;-) 

Afscheid nemen van mijn buik betekend ook afscheid nemen van die heerlijke zittende zwangerschaps broeken. Maar oprecht.. van Vajèn kon ik tot het einde van mijn zwangerschap mijn normale spijkerbroeken aanhouden. Dat is nu wel ietsje anders. Of nou ja, ietsje anders haha. Eigenlijk is dit compleet anders. Ik zeg dan ook wel die lekker zittende broeken, maar dan doel ik stiekem meer op die comfortabele leggings. Een broek met deze buik is gewoon niet prettig. Alles zakt af!  Ook dit is dan zo een moment van veiligheid. Mijn buik verscholen onder een grote buikband die aan de zwangerschaps broek/legging vastzit. En dan hebben we het nog niet eens gehad over het lijstje wat wij nog moeten afwerken voordat baby "E" mag komen. Ohjee... ik zit al weken.. misschien wel al maanden in de stress over de babykamer, want geloof het of niet... hij is nog niet af haha! Dingen waardoor je geen rust krijgt ergens in je bovenkamertje. Ik wil alles in 1 keer doen, maar dat gaat gewoon niet. Als de babykamer maar  klaar is, dan kunnen we de rest van het "lange" lijstje gaan doorstrepen. Ik keek ook echt als een berg tegen de "berg" wasgoed op, maar gelukkig heb ik die kunnen doorstrepen. Misschien her en der nog wat kleine dingetje wassen, maar dat hou je toch. Ze kan in in ieder geval der kleertjes aan. Dat scheelt haha! Zo kan ik natuurlijk nog wel even doorgaan. Maar goed, laten we dat vooral niet doen. Zoals ik net al zei, extra gaan genieten van deze laatste weekjes ook al wegen ze het zwaarst, zolang het goed gaat met baby "E" gaat het ook goed met mij. Dus tjop tjop klein spruitje... koppie naar beneden en niet zo eigenwijs boven blijven plakken. Zo krijgt mama ook weer een beetje meer lucht ;-)

Wat ik ook onwijs zal gaan missen is mijn lieve Vajèn die nu af en toe sporadisch kusjes geeft op mijn bolle buikje en stiekem probeert ze baby te zeggen. Dat is straks echt weg!! Als ik dit typ kan ik een traantje laten, maar wel van geluk. Nog eventjes de laatste paar loodjes door wandelen en dan hebben wij het meisje wat ons gezinnetje compleet maakt ook in onze armen!

Ondanks dat ik ook nu nog tussendoor klaag (hey daar ben je een vrouw voor hoor) zal ik met liefde de laatste loodjes mijn buik voorruit dragen, zeker nu de kerstdagen eraan komen! Nog even een beetje pronken! 

Counting down......

1 opmerking: