29 dec. 2016

37 weken - ZE IS INGEDAALD

 "Ondertussen ergens tussen neus en lippen door ben ik (gok ik) mijn slijmprop verloren"

Meiden, wat zat ik vorige week in de stress, en niet zo een klein beetje ook! Vorige week donderdag gingen ze in het ziekenhuis ons kleine eigenwijze meisje draaien door middel van een uitwendige versie. Mijn artikel daarover kun je hier teruglezen. Dat leek gelukt, alleen werd ik vrijdag ochtend erg vreemd wakker..

Ik dacht namelijk dat de kleine dame weer helemaal was omgedraaid nadat mijn buik allerlei vreemde bewegingen vormde. Direct de verloskundige op de hoogte gebracht en zaterdag middag had ze nog een plekje voor een echo om te kijken of ze echt weer was omgedraaid. Met lood in mijn schoenen liep ik samen met Vajèn die zaterdag naar de verloskundige waarna ze een echo maakte.. en wat bleek????? De kleine tuttie lag ingedaald!!!!!!! Ja... dus niet weer omgedraaid zoals ik dacht te voelen. Misschien kun je je ergens voorstellen hoe ongelooflijk blij ik was dat ze dit vertelde. Maar wat voelde ik dan?! Haha, haar harde gespierde billetjes, lachte de verloskundige. Ze snapte erg goed waarom ik dacht dat ze weer was omgedraaid. Haar billetjes zijn namelijk vrij hard 😉 Wat kan dit meisjes ons lekker laten stressen om niets zeg. Ik denk dat je je wel enigszins kan voorstellen hoe ik de verloskundige praktijk uitliep? Yessss, met een smile van oor tot oor die eigenlijk niet meer weg te vegen was van mijn gezicht. Oh en nog steeds niet trouwens. Dit betekend dat kleine baby "E" vanaf vandaag officieel thuis geboren mag worden! De magische 37 weken zijn bereikt. Ik ben zo ongelooflijk blij, onvoorstelbaar. Hoe somber het eventjes leek, hoe zonnig het er nu uit ziet. Natuurlijk kan er altijd wel iets gebeuren tijdens de thuis bevalling waardoor wij snel naar het ziekenhuis moeten, maar dat leg ik voor nu naast mij neer. Ik ga er vanuit dat het allemaal goed gaat komen.

Jaja, de magische 37 weken! Wat heb ik hier naar uit gekeken. Van Vajèn was ik nu al bevallen, 36+3. Dus dit draakje zit nog wel lekker bij mama. Alhoewel haar bewegingen anders doen geloven haha. Gister heeft Bas het bed op kratten geplaatst en ik kan je vertellen dat dit echt grandioos is. 'S nachts uit bed stappen voor mijn plas rondje gaat ineens niet zo moeizaam meer haha. Wel nog met de nodige schildpad bewegingen, maar hey dat kan ook niet anders 😉 Nu het bed op de goede hoogte staat maakt het het alleen nog maar realistischer. Ons meisje kan vanaf nu elk moment aankondigen dat ze het toch niet meer zo naar haar zin heeft. Spannend! Maar voel ik al iets? Jaaa en of! Ik heb dezelfde kleine voorweeën  gehad als bij Vajèn. Ze zijn weer weggezakt, maar het rommelt aan alle kanten. dinsdag avond/nacht voelde ik mijzelf ook helemaal niet orde. Maar na een dutje was het weer weg. Ondertussen ergens tussen neus en lippen door ben ik (gok ik) mijn slijmprop verloren. Ergens hoop ik dat ik dus alsnog gelijk ga krijgen... dat baby "E" tussen kerst en oud &  nieuw geboren gaat worden. Kerst hebben we inmiddels achter de rug en zijn we goed doorgekomen.. nu de aankomende paar daagjes afwachten.

Uhm, in de babykamer moeten nog steeds de laatste puntjes op de i gedaan worden.. what a shame 😌 Maar waar ergens vind ik leuke mandjes voor in haar open kast?! Dat is nog best een opgave en eerlijk gezegd niet te vinden vooralsnog. Action heeft niet echt iets waar ik hysterisch van werd en dat is toch dé winkel waar je het snelst heen rent voor dit soort dingen. Op internet bestellen is een optie, maar ik heb ze liever eerst even in mijn handen om de grote etc in te kunnen schatten.. moeilijk ha! Haar commode is wel al helemaal ingericht. Waarschijnlijk gaat er nog wel iets veranderen gezien je nooit tevreden bent haha. Zegt de zwangere vrouw. Maar op dit moment kunnen wij ons redden met de indeling zoals hij is. Verder moeten er nog wat leuke posters aan de muur gehangen worden, gewoon de kleine dingetjes die het helemaal afmaken. Ohja, en het bedje... de hoogte nu is nog niet helemaal zoals ik het zou willen. Dan hebben we nog het strijkwerk wat al een tijdje ligt te wachten op mij... ook zoiets wat ik uit blijf stellen. Foei!!!!!!

Deze 37 weken betekend ook echt de laatste kleine weekjes met de kleine mini in mijn buik. Ergens ga ik die buik zo erg missen. 's avonds op de bank, aaiend over mijn buik en getrappel terug krijgen. Er is echt niets mooiers dan dat! Ook al mag ze van mij nu wel komen hoor.. ik wil haar vasthouden, knuffelen, staren.. en ik ben natuurlijk ongelooflijk benieuwd of ze op Vajèn lijkt, dus op haar papa haha! Nog eventjes geduld...Nu de laatste puntjes in orde maken voor de thuisbevalling waar ik echt enorm naar uit kijk. Eerst was ik bang voor de bevalling, maar nu... nee hoe je het ook went of keert, ze moet er toch uit. Pijnlijk of juist niet.. I can do this!! Zeker nu de thuisbevalling gewoon door mag gaan kijk ik er enorm naar uit.

Hopelijk tot volgende week donderdag! 

PS: Wij komen net bij de verloskundige vandaan en yesssssss kleine mini ligt helemaal ready to come!!!!!! Het is nu echt officieel, ik mag echt echt echt waar thuis gaan bevallen! YIIHAA!!! *Happy dance*

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen

Zoeken