23 dec. 2016

36 weken zwanger en uitwendige versie

Heerlijke "scherpe" foto, blij hoofd na de versie en VajĆØn bij mama op het ziekenhui bed slaap oogjes kweken!

Vorige week kon je lezen in de update over mijn zwangerschap dat onze kleine eigenwijze mini nog steeds niet zelf was omgedraaid. Ze had na ons bezoekje aan de verloskundige nog anderhalve week de tijd om zelf te gaan draaien, maar heeft ze dit ook gedaan?


Op bovenstaande vraag kan ik heel kort en bondig antwoord geven, nope! Dat heeft ze niet gedaan. Donderdag ochtend werd ik wakker en ik was te bang om aan mijn buik te voelen, stiekem de hoop dat ze wel zelf gedraaid was op de valreep. Maar ze zou niet eigenwijs genoeg zijn als ze nog steeds lekker met haar koppie bovenin zou liggen. Helaas... dus eigenlijk werden mijn zenuwen des te meer geprikkeld.Wij kozen deze keer voor een ander ziekenhuis, namelijk Heerenveen. Dit schijnt naar zeggen een erg fijn ziekenhuis te zijn. Die woorden kunnen wij trouwens beamen. Dus woon je in Friesland en is Heerenveen 1 van de opties? Dan zeker niet twijfelen. Ondertussen dwalen we een beetje af haha!

12:45 hadden wij een afspraak met de Gynaecoloog. Erg aardige en vooral rustige vrouw. Dat doet sowieso wonderen als je al gespannen bent. Tijdens de echo werd inderdaad duidelijk dat kleine mevrouw "E" heerlijk met haar hoofdje bovenin zat. Ondertussen werd ze opgemeten en het gewicht geschat. Dit was allemaal tip top in orde en ik kreeg zelfs te horen dat mijn vruchtwater meer dan voldoende was. Lekker blijven zwemmen dus šŸ˜‰ Ook werd er gekeken naar de navelstreng, of deze niet om haar nek zat zodat de optie voor een versie zou blijven staan. Gelukkig was ook dit niet het geval. Het was dus aan ons de keuze om de knoop door te hakken, stuitbevalling? Versie? Of keizersnee? Poeh... de versie sprak ons direct al niet aan, maar omdat ik erg graag thuis wil bevallen was dit de enige optie om dit Ć¼berhaupt door te kunnen laten gaan. Mocht de versie lukken natuurlijk. De gynaecoloog zag onze twijfels en stelde voor om een afspraak te maken voor over een weekje. Zodat wij nog even de tijd hadden om te na te denken. Maar hoe langer je die tijd hebt hoe meer je blijft twijfelen, dus???? Dus besloten wij om meteen de versie te proberen. Godskanonne, ik ben nog nooit in mijn leven zo ontzettend zenuwachtig geweest. Ik voelde mijzelf echt raar en duizelig tegelijk. Had ineens zin in heeeeel veel chocola haha! Dus dat!

Wij werden naar de eerste verdieping gestuurd zodat ik met de mini alvast aan de CTG gelegd kon worden. Dit om te kijken of het allemaal wel goed gaat daarbinnen met het kindje. Nou zijn wij al aardig expert geworden in de CTG dus dat was natuurlijk een eitje. Ondertussen kreeg ik een infuus in mijn hand waardoor ik weeƫnremmers toegediend kon krijgen. Dit is er puur voor zodat je buik en baarmoeder compleet ontspannen zijn en je dus geen harde buiken tijdens de versie krijgt. Door de weeƫnremmers kreeg ik het echt bloed en bloed heet, een soort bijwerking! Ik kreeg een kussen onder mijn benen en de versie kon begonnen. De gynaecoloog voerde deze uit, er was ook een verpleegster bij ter ondersteuning van de gynaecoloog. Ahhhh ik was zo zenuwachtig dat ik steeds helemaal verkrampte. Kleine baby "E" haar billetjes moesten wat uit mijn bekken getild worden.. dat ging vrij soepel. Daarna kon de gynaecoloog haar makkelijk omdraaien. Dit heeft in totaal misschien 2 minuten geduurd. Waarschijnlijk nog niet eens. Ineens werd er gezegd "Het is gelukt, je mag gewoon lekker thuis bevallen" OMG! Misschien kun je je ietwat voorstellen dat mijn waterlanders meteen open gingen. Ons kleine meisje lag ineens andersom. Dat is best een raar en vreemd gevoel kan ik je vertellen. Zeker omdat ze al een tijdje alleen maar met haar hoofdje bovenin zat. Was het pijnlijk? Hmmm ja en nee. Het deed vooral zeer bovenin mijn buik. Een soort spierpijn maar dan ietsje rottiger. Maar oke... HET WAS GELUKT!!! Ik durfde mezelf eigenlijk helemaal niet te bewegen haha, bang dat ze meteen weer terug zou schieten. Naderhand nog een halfuurtje aan de CTG gehangen. Kleine dame was in de eerste instantie een beetje uit haar hum, maar dat veranderde vrij snel. Lekker hard trappen en schoppen haha! Even haar nieuwe plekje ontdekken. Maar jeetje wat is dit een opluchting. Ik was zo ongelooflijk bang dat het weer alleen maar ellende zou worden deze keer. Zeker ook omdat ik erg graag gewoon in mijn eigen omgeving wil bevallen. En die kans is weer helemaal open. Natuurlijk kan ze ook nog terug draaien, maar daar ga ik niet vanuit. Ze was zo standvastig met haar houding en te eigenwijs om te draaien dat ik er nu ook vertrouwen in heb dat ze zo blijft liggen. Lekker indalen klein eigenwijsje!!

Als ik dit typ zijn wij net een paar uurtjes thuis. Het voelt nog erg vreemd allemaal in mijn buik. Haar schoppen zijn anders en als ze de hik heeft... die heeft ze gelukkig niet zo vaak haha, dan is het ook ineens een heel ander gevoel dan voorheen. Deze  schoppen herken ik WEL van VajĆØn! Ondanks dat Bas en ik eigenlijk dezelfde mening hadden over het uitwendig draaien van je kindje ben ik wel heel erg blij dat we toch out of the blue hebben bedacht om het toch maar te proberen. Nee heb je en ja kun je krijgen, zo blijkt maar weer. En nu? Nu kunnen we eindelijk alles thuis in orde maken voor de thuis bevalling en blijven wij gewoon fijn bij onze eigen verloskundige onder controle. Wat een fijn gevoel en vooral fijn idee!

Verder is er weinig veranderd in de afgelopen week. Ik zat namelijk meer dan ooit in de stress over iets waar je dus zelf totaal geen invloed op hebt vanaf de buitenkant. Nu pas kan ik mijzelf rustig voorbereiden op wat er straks komen gaat... de bevalling. Vind ik het eng? Yes I do.. maar na deze versie ben ik er -gok ik- wel klaar voor. Nog even een weekje lekker veilig bij mama plakken en da mag ze wat mij betreft wel uit haar coconnetje komen hoor. Dan ben ik 37 weken en kan ik fijn thuis bevallen. Nu eerste maar het bed omhoog en de laatste dingetjes aanschaffen van het kraampakket. Wiegje klaar zetten in de slaapkamer.. en de andere 1001 kleine dingetjes die wij nog moeten doen.

Slaapgebrek is in dit stadium voor mij wel extreem aan het worden. Voor ik uiteindelijk in slaap val 's avonds of beter gezegd 's nachts spreken we wel van een uurtje of 3. Pff!! Geen doen! Lichamelijk valt het allemaal mee, alleen die ellendige rusteloze kriebel benen GRRRRRRRRR!!!!!! Laatst voor het eerste een paracetamol geprobeerd en dit hielp uitstekend. Had ik dat maar eerder geweten. Ondertussen gaan wij nog even een weekje extra genieten van de omgedraaide mini en volgende week klets ik jullie weer bij!

Mocht je zelf nou ook een versie overwegen maar heb je nog twijfels? Ik kan je alleen maar adviseren om het te proberen. Zoals ik al zei, nee heb je en ja kun je krijgen. En daarmee sluit ik voor deze week af.

Tot volgende week... week 37!

UPDATE!
Nadat ik vol goede moed gistermiddag dit artikel typte, zo beroerd begint deze vrijdagochtend. Ik werd wakker en mijn meisje ligt wederom met haar hoofdje naar boven. Dat is een flinke flinke flinke domper! En nu?!

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen

Zoeken