6 okt. 2016

25 weken zwanger

 photo 25weken_zps1azc4ikb.jpg

Joehoeeeee,  de laatste loodjes voor baby "E" en deze mommy! Eerlijk, ik vind het nu rete spannend worden. Het laatste stukje is toch altijd een dingetje, we zijn er bijna......... maaaaar nog niet helemaal. Vandaag praat ik je weer even bij over de deze week. Last van andere kwaaltjes? Hoe voel ik me?




Laat ik gelijk even met de deur in huis vallen, ik voel me behoorlijk bagger-achtig! Zonder dollen.. ik voel me futloos of lusteloos, hoe omschrijf je dit?! De magische 25 weken ben ik op dit moment gepasseerd en stiekem hoopte ik dat ik dit laatste stukje nog wel eventjes door zou fietsen. Maar niets is minder waar. Uhu... correct, deze update begint al lekker met een zeurderige toon. I'm so so so sorry! Ik kan er niet veel meer van maken haha. First of all, mijn bekken! MENSEN, ik had geen idee dat dit zo onwijs vervelend zou zijn. Misschien is vervelend niet het goede woord hoor, maar ik kan hier zo slecht tegen. Al sinds vorige week loop ik met steken ter hoogte van mijn bil (net erboven) en de pijn straalt uit naar mijn been. Ja, het is 1 been. Ik twijfelde eerst nog een beetje, maar na een Google speurtocht kwam ik uit bij bekkeninstabiliteit. Hmm... zo deed ik gister een rondje dorp met Vajèn, bij thuiskomst was ik kapot en moest ik als het ware mijn been achter me aanslepen. Heerlijk, zucht! Oke, dat klaag stukje gehad te hebben, we gaan gewoon vrolijk door!

25 weken betekent ook dat baby "E" nu buiten de baarmoeder kan overleven. Poeh! Maar natuurlijk blijft ze nog lekker warmpjes bij mama zitten! Er moet namelijk nog heel wat gebeuren thuis en voornamelijk de babykamer. Ook een dingetje waar ik best wel tegenaan hik. Ik vind het heerlijk om de meubeltjes zelf te verven en misschien is het slim om mezelf daar even toe te zetten voordat ik straks helemaal geen puf heb om mezelf omhoog te hijsen ha. Nee overdrijven is ook een vak apart Kim. Ik voel mijzelf de ene dag beter dan de andere maar die hormonen etc die spelen vooral de overhand at this moment. Helaas maar waar. Zo had ik laatst Vajèn naar bed gebracht en zat ik zelf aan de keukentafel. Opeens miste ik Vajèn echt zo ontzettend erg om mij heen. Vreselijk! Eigenlijk slaat dat natuurlijk nergens op, dat weet ik zelf ook wel. Maar het liefst heb ik haar 24 uur om mij heen. Herkenbaar?! ;-) Zelfde als mijn liefde.. die wil ik ook alleen maar om mij heen hebben. En visites etc? God, daar kijk ik steeds zo tegenop. Kun je nagaan wat een paar zwangerschapshomonen met je kunnen doen. En daarbij... 9 maanden op 9 maanden af, ik hou mijn hart vast haha!

Mijn buik begint steeds meer te groeien, dus buik slapen is echt helemaal afgelopen. Althans... soms lukt het me toch nog als baby "E" helemaal onderin zit. Wat trouwens haar favo plekje is al vanaf het prille begin. Het meeste voel ik haar onderin de boel aan puin schoppen haha. Heel af en toe een keertje ter hoogte van mijn navel. Het is overigens wel een heerlijk gevoel om haar te voelen schoppen als ik bijvoorbeeld rustig lig. Af en toe zie ik haar helemaal omhoog komen. Ik gok met haar bips! Heeeeerlijk! Dat ga ik straks echt weer onwijs missen, die trapjes en schopjes. Of beter... schoppen haha.

Dan hebben we nog eten.... ik kon eerder echt een bord vol eten (tijdens het avondeten), maar nu... kleine beetjes it is. De echte vreemde trek is eigenlijk nog steeds niet echt aanwezig. Soms heb ik ineens zin in een -bijvoorbeeld- kinderbueno. Altijd van die dingen die er dan op dat moment niet in huis zijn goh. Wel hebben we nog steeds heeeeel erg veel zin in cola. Cola cola cola oh en nog meer cola. Het is echt vreselijk haha!

Vajèn begint steeds meer te snappen dat mama een baby in haar buik heeft. Zodra je tegen haar zegt baby... dan kijkt ze direct naar m'n buik en nog steeds aait ze liefdevol over m'n buik heen! Dit is zo lief!! Hopelijk is straks net zo blij als haar zusje eenmaal is geboren haha! Oh, wat ook wel leuk om te vertellen... we hebben 2 dezelfde kinderstoeltjes aangeschaft. 2 van Ikea. Ik heb daar zulke fijne verhalen over gelezen en gehoord. EN het zijn 2 dezelfde! Vajèn had eerder een soort brocante ouderwetse kinderstoel. Een mintgroene, helaas brak het houtje onder het plankje af waardoor ze ertussendoor kon glijden. Gelukkig hadden we nog een back up kinderstoel. In dezelfde stijl, maar dan wit. Deze was behoorlijk zwaar pfff... inmiddels staat deze ook te koop ondanks dat het wel echt een plaatje is. Beide hebben we trouwens aangeschaft voor, jaja € 0,50 hahaha wat een giller weer he? ;-) Maar goed, straks hebben de dametjes dus allebei dezelfde kinderstoel! Er komt trouwens nog een apart artikel over kinderstoelen online, dus wordt vervolgd.

En wat is er verder nog te melden? Hmm... ondanks de pijntjes en de hormonen moet ik eigenlijk niet erg veel klagen hoor. Als ik mezelf niet teveel inspan dan komt het allemaal goed en voel ik me ondanks de kleine narigheidjes toch best oké. Ohja, en niet teveel nadenken haha! De dementie is trouwens ook een loopje met deze mommy aan het nemen. Sjonge! Zo ging ik gister naar de Action voor wat dingetjes en de dingetjes die ik moest hebben of wou halen, daar kwam niet mee thuis. Ik stond in de Action als een kip zonder kop na te denken waar ik voor kwam. Maar ik had echt geen idee. Eenmaal thuis.. aha, dan weetje het wel! Zo wil ik al weken een agenda hebben. Aangezien wij alles vergeten, jup.. ook bij Bas geldt de zwangerschaps dementie. HA! Briefjes schrijven is niet zo een goed idee, alhoewel ik het wel steeds doe. Maar natuurlijk raak je die briefjes ook weer kwijt, snapje? Gewoon een agenda waar we alles in kunnen schrijven. Zo ook de dingetjes die nog geregeld moeten worden voor baby "E" komt!

Zoooooveeeeeeel ideeën en zooooooo weinig tijd! Althans, mijn dag is zo om!! Dus.... let's do this! Volgende week komt het artikel over de zwangerschapsfoto's online. Yeah! Voor mij is het een dingetje om steeds foto's te maken aangezien ik al eerder heb geopperd dat ik dit vergeet haha. Maar nu mijn buikje goed in beeld is en steeds groter wordt vind ik het des te leuker om een beetje experimenteren met verschillende foto's. Ook dit wordt vervolgd dus.

Ik vergeet gewoon voor mij het belangrijkste.... misschien is dit herkenbaar voor de zwangere onder ons of misschien heb je dit tijdens je zwangerschap ook zo ervaren. Ik ben namelijk zo ontzettend bang dat baby "E" niet tot het einde (in ieder geval tot 37 weken) blijft zitten bij mama. Alles in mijn lichaam en hoofd schreeuwen dat ze veel eerder komt. Geen idee waarom ik daar zo bang voor ben, misschien door de miskraam? Maar het speelt wel iedere dag een rol. En dat is eigenlijk de voornaamste reden dat ik de babykamer echt in een speedy tempo wil afmaken, zodat ik daar geen omkijken meer naar heb. Stel je wordt opgenomen in het ziekenhuis en blijft daar? Wat dan? Dan moet manlief de babykamer afmaken, dus wordt het sowieso heel anders dan dat je in je hoofd hebt. Hmm... snel aan de slag! Mocht er iemand zijn met een gouden tip om dit gevoel weg te jagen... let me know! Die gouden tip is namelijk van harte welkom!!

Tot de volgende update!!!!!

Geen opmerkingen:

Een reactie posten

Zoeken