7 sep. 2016

Geslacht van baby nummer 2

 photo 14212078_1209033442490264_4904616164054187413_n_zpsosgyvxld.jpg

Tromgeroffel please........ nou oke, nu nog niet! Eerst even de leuke inleiding lezen natuurlijk!
1 September was het dan EIN-DE-LIJK zover, de 20 weken echo.God oh god.. ik ben denk ik nog nooit zo zenuwachtig geweest als die bewuste dag. Het begon 's morgens al.



Basjelief moest werken, helaas! Ik was dus op mijzelf en Vajèn aangewezen de hele dag, want onze echo zou pas om 21:00 plaats vinden. Wat een hel haha! Sleur je jezelf dan maar eens door zo een dag heen. Uiteindelijk is het toch best goed gelukt met dochterlief aan mijn zijde. Ze was extreem lief, alsof ze het voelde ;-) Ahh fijn... tik tak tik tak

Onze 20 weken echo met Vajèn was niet helemaal zoals wij hadden gehoopt dat het zou zijn. Tsja, nog steeds zou ik hierover meer vertellen, maar die drempel is echt onwijs hoog. Die 20 weken echo vergeten we nooit meer en staat als een zwart groot vlak gegrift in ons geheugen. Toen kregen wij te horen dat Vajèn haar buikje niet helemaal gesloten was. Een gastroschisis dus, om er maar een makkelijk woord van te maken. Beter bekend als een gaatje in de buik waardoor de darmpjes voor een deel buiten de buik liggen. Je kunt je hoogstwaarschijnlijk wel een beetje voorstellen dat onze wereld toen even inzakte! Maar goed, daar gaan we het nu natuurlijk niet over hebben.

Na een lange dag was het tijd om te vertrekken richting het pret echo bureau Babyview. Met lood in mijn schoenen stapte ik de praktijk in terwijl Bas echt heel vrolijk en enthousiast was. Die wist stiekem al dat het allemaal goed was denk ik! Yessssss.... tijd om 3 kwartier, 45 minuten lang naar ons wondertje te koekeloeren. Ik nam plaats op het bed aaaaaand there we go! Sjeeminee wat was dit weer onwijs bijzonder. Zoiets kleins en zo duidelijk op de echo! De dame die de echo maakte vroeg of wij het geslacht wilde weten. Uhu... eigenlijk wisten we dit stiekem al, maar mijn gevoel was toch anders haha. De verloskundige had namelijk al 2 keer gekeken en tot 2 keer toe zei een meisje. Tenminste, dat dacht ze. IK was er echt heilig van overtuigd dat het een jongetje zou worden. Waarom weet ik niet, maar ergens in mij zei "dit keer een jongetje". Niet omdat ik dat zelf perse wou. Het was voor mij extra leuker als het een meisje zou zijn juist om Vajèn. Lekker tutten! Voor ik dus erg blij ging wezen wou ik de 20 weken echo afwachten. En toen zij zei een meisje, overduidelijk moest ik eigenlijk wel erg hard lachen! Dat betekende namelijk dat Bas voor "een keer" gelijk had haha! Normaal gesproken hebben vrouwen natuurlijk gelijk, vooral zwanger vrouwen "weten" alles. Ondertussen zijn we helemaal afgedwaald en heb ik het geslacht gewoon tussen neus en lippen door in dit artikel verteld HA! Dat was niet helemaal de bedoeling ;-) Dat zeg ik met een lach hoor!!

We krijgen dus nog een meisje!!!!! Een bloedmooi prachtig lief meisje! Alles zit erop en eraan, alles is goed met tuttie. Het was even een klein dingetje door de afstand van mijn baarmoeder en placenta. Maar deze was precies goed gelukkig en dat betekend nog meer leuk nieuws, want dan mag ik thuis bevallen! JIHAAAA!!!! Wow.. als alles natuurlijk goed gaat! Daar duimen we hard voor.

Een klein babyzusje voor Vajèn.. ik zie het al zo voor me. Dezelfde kleertjes aan, voor Vajèn natuurlijk heel wat maatjes groter! 2 mooie meiden in ons gezin. Ik kan wegsmelten bij het idee. We kunnen in ieder geval alles hergebruiken wat wij voor Vajèn ook hebben gebruikt. Dat scheelt een heleboel shoppen, want dat is natuurlijk ook vreselijk haha ;-)

Ik ben zo ON-WIJS benieuwd hoe dit kleine meisje eruit ziet. Ze moet natuurlijk nog eventjes veilig en warm blijven zitten, maar eigenlijk wil ik de tijd wel vooruit draaien. We weten trouwens dat ze in ieder geval, net als haar grote zus... dezelfde tenen heeft als papa hahaha! Leuk detail!

Dussssss, beschuit met roze muisjes it is!! 

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen