6 jun. 2013

Mijn poezekindjes

 photo 04072012221_zpse1d01edc.jpg

Een paar maanden geleden vroeg ik jullie in een artikel of jullie het leuk zouden vinden om mijn poezekindjes te leren kennen. Hierop werd ontzettend enthousiast gereageerd. Ik ben een lange tijd bezig geweest met dit artikel, vooral omdat er zóveel te vertellen valt over deze pluisjes. Vandaag laat ik jullie kennis maken met mijn 3 kindjes.





PILSJE

 photo 03072012211_zps3d128f5b.jpg

Dit dametje is het langst bij ons, Pilsje. Nu ongeveer 6 jaar. Vriendlief en ik woonde net op onszelf, een eigen huisje, boompje, maar nog geen beestje. Samen zijn wij achter de computer gekropen, Marktplaats afstruinen naar ons eigen beestje.. een kitten. Niet ver bij ons vandaan was een nestje van 4 kittens. Op de foto stuk voor stuk kleine droppies, maar eentje sprong er echt tussenuit. Een kitten met een lief klein wit streepje op haar neusje. We waren op slag verliefd en twijfelde geen moment. Stapte in de auto en ja hoor, dit lieve meisje was er nog en ze was in het echt nog véél leuker als op de foto. Ze was op dat moment 7 weekjes, liep al buiten rond in de tuin (afgezet) samen met mama poes. We mochten haar dus gelijk meenemen. Yes!

We hadden een reiskoffertje mee, maar ik moest en zou dit lieve meisje op schoot houden. Ik smolt helemaal weg in haar lieve kraaloogjes. Ze was zó ontzettend lief de weg naar huis. Niet een kik gegeven, Eenmaal thuis was ze zo gewend. Ze vond alles prima en niks was haar teveel.

 photo 27072012343_zps9a19803a.jpg

Ze zat het liefst bij vriendlief op schoot, vooral al hij een flesje bier had. Ja, dan was madam niet te houden haha. Vriendlief klemde het flesje bier tussen zijn benen en het kleine pluizebolletje vond dat maar wat leuk. Ze ging continu op haar rug liggen en pakte het flesje bier tussen haar 2 voorpootjes in. Voíla, daar was haar naam geboren, Pilsje. Door het flesje bier dus ;-) Ik vind het zelf altijd erg leuk als huisdieren een aparte naam hebben die eigenlijk nooit hoort. Ooit Pilsje gehoord bij een poes? haha!

Soms hadden wij haar liever een andere naam gegeven, vooral toen ze voor het eerst naar buiten mocht. Ik denk dat je je wel een voorstelling kunt maken hoe vriendlief en ik buiten liepen als ze naar binnen moest "Pils", "Pilsje"... die vreemde blikken die we naar ons toe kregen haha. Wat moet iedereen wel niet gedacht hebben.. - die zijn zo lazerus als maar kan mhuahahaha! Wij weten nu niet beter, maar als mensen om haar naam vragen schieten ze automatisch in de lach.

Pilsje heeft al heel wat meegemaakt in haar korte leventje. Ze is 2 keer mama geworden en dat was zeker niet de bedoeling of gepland. het is een dametje die je niet makkelijk binnen kunt houden, want buiten is echt haar leven. Een echt buiten poes. Tsja... zo'n lekker hapje laten de krolse katers niet voorbij lopen zonder er iets mee gedaan te hebben. De eerste keer dat ze babies kreeg, daar waren wij getuige van. Midden in de voortuin was waren wij getuige van een ordinaire sexpartij en dat overdag haha ;-) Stiekem leek het ons ook wel erg leuk, die kleine piepende bolletjes wol, zó lief. Na een paar weken was het zover. 2 gezonde kleine bolletjes en sprekend hun mama.

Ze mocht van ons niet naar buiten totdat ze geen kittens meer kon krijgen, de afspraak stond al gepland en ja hoor, mevrouw glipte naar buiten en weg was ze. Ze is toen een paar dagen niet thuis gekomen en eigenlijk wisten we al genoeg. Het was al snel duidelijk dat Pilsje weer kittens in haar buikje had. Deze kleintjes zijn ter wereld gekomen met een keizersnee en direct is ze geholpen dus dat was de allerlaatste keer. Het was een erg zwak nestje :-( Pilsje wou er niks van weten dus nam ik de mama rol van haar over zodat zij lekker tot rust kon komen. Dat had ze dubbel en dwars verdient. Helaas hebben 2 van de 3 kleintjes het niet gered. Zij waren zo zwak, het was onmogelijk. Eentje heeft het overleeft, maar daarover vertel ik jullie zo meer.

 photo 27072012328_zps8beade9c.jpg

Pilsje is dus een echte scharrelkont. Ze doet eigenlijk precies waar ze zelf zin in heeft, haha. Dat maakt haar ook zo uniek. Ze is altijd in voor een knuffel en een kroel, dan komt ze bij je en knuffelt je van top tot teen. Ze speelt ontzettend graag, maar op haarzelf. Heel soms wil ze nog wel eens gaan rennen met de andere 2 poesjes, maar liever speelt ze met een haar elastiekje. Dit is geweldig om te zien, we noemen haar dan ook wel spastiepiellie haha! Mocht ze haar elastiekjes weer tevoorschijn toveren dan zal ik het in een filmpje bewerken.

Er valt nog zoveel meer te vertellen over Pilsje, maar dan denk ik dat ik hier volgende week nog zit te tikken op mijn toetsenbord, maar wie weet een deel 2? ;-)


DUIFJE

 photo 04072012221_zpse1d01edc.jpg

Duifje, mijn kindje! Duifje is bij ons geboren... het kindje van Pilsje. Het 2e nestje van Pilsje, zoals ik hierboven al vertelde was niet helemaal okey, maar 1 kitten was iets sterker. Hij had wel een mama nodig en die rol wou Pilsje niet op haar nemen. Duifje is nu 2 jaar - 9 Oktober alweer 3 jaartjes - Eigenlijk zit er bij Duifje een heel groot verhaal achter. Omdat Pilsje niet voor dit kleine mannetje wou zorgen, heb ik de grote mama rol op mij genomen. Ik wist totaal niet wat ik moest doen,, met als resultaat nachtenlang achter de computer en forums afstruinen naar informatie. Er was zo weinig informatie over te vinden. Ik kocht speciale melk voor kittens zonder mama's en een flesje met verschillende speentjes, maar dat was nog niet alles... zelfs luiers, kruikjes en een kersenpit zakje stonden op het lijstje. Het kleine mannetje moest natuurlijk goed warm blijven.

Het was zo een dwergje van nog maar een paar dagen oud. Om de zoveel uur begon Duifje om zijn flesje te roepen. Eigenlijk ging alles met de automatische piloot. Het ging gewoon vanzelf. Ik voelde mijzelf een échte mama, niet van een mensje, maar van een mini baby kitten. Het avontuur begon natuurlijk meteen toen Pilsje met de kleine man thuis kwam van de dierenarts. Ik had alles klaar staan. Ik had een klein stoeltje - normaal voor kleine kindjes -  met een doosje waar dekentjes in lagen, een kruik en de kersenpit zak. het kleine beestje verdwaalde in de doos, maar goed warm had hij zeker. Daar gingen ik, iedere dag 3x eruit om de kleine man zijn flesje te geven en te laten plassen/poepen. Normaal likt mama poes over het buikje van de pasgeboren kittens om ze zo hun behoefte te laten doen, maar ik ging natuurlijk niet mijn tong gebruiken voor dit haha. Een beetje creatief moest ik wel zijn, maar met wattenschijfjes en koud gekookt water ging het prima. Nadat Duifje had gegeten/gedronken pakte ik een luier erbij en lag Duifje op zijn rug op de luier, wreef met het natte wattenschijfje over zijn buiken en ja hoor..... hij doet het!! Wauw, het gevoel wat er dan door je heen gaat is onbeschrijflijk. Vooral omdat je er totaal geen ervaring mee hebt en mama poes dat hoort te doen. Ik was flabbergasted, maar zo enorm blij dat het wat gelukt. Alles ging goed en het ging ook alleen maar beter met Duifje. Hij was sterk en zag mij ook echt als zijn mama.

 photo 25062012187_zpsa37e68e8.jpg

Het heeft mij ontzettend veel energie en slapeloze nachten gekost, maar ik had dit avontuur voor geen goud willen missen. Een baby kitten groot gebracht met echte luiers, kruiken en melk. Hier spreekt een trotse mama haha. Nadat Duifje groter werd krijg hij steeds iets minder kitten melk en maakte ik plaats voor Brinta. Hij was er razendsnel aan gewend en zelfs zo erg dat hij de melk niet meer zag staan en alleen nog maar oog had voor de Brinta. Dit maakte in in een klein schaaltje. Iedere ochtend was het weer een feestje om dit voor mijn kleine ventje klaar te maken. Was je een halfuur te laat? Dan werd meneer helemaal gek en begon als een duif te krijsen haha. Vandaar zijn naam "Duifje". Nu is Duif 2 jaar en nog steeds weet hij het als ik Brinta klaar maak. Ja, af en toe eet hij samen met vriendlief Brinta ;-)  Gewoontes gewoontes gewoontes.

 photo 27072012346_zpse7945fa7.jpg

Het is moeilijk te beschrijven zo in een artikel, maar Duifje is voor mij geen normale doorsnee kat. Hij is mijn alles. Ik denk ook dat je hem niet kunt vergelijken met andere huiskatten, juist omdat hij is grootgebracht met mensenhanden. Erg moeilijk om uit te leggen, maar jullie snappen misschien wel hoe ik het bedoel. Duifje is een grote sterke vent geworden, daar ben ik ontzettend trots op! Knuffelen vind ie prima, maar wanneer hij het wil. Het is geen kat die de hele dag bij je kan liggen, maar toch krijg je zo enorm veel liefde van hem. Ik kan ook totaal niet boos op hem worden als ie weer eens kattenkwaad heeft uitgehaald haha. Het is eigenlijk een verwend kereltje ;-) Zo kan ik over Duifje ook nog wel uren doorgaan, maar dan krijg je hetzelfde als Pilsje..... eindeloos!


BOEFJE

 photo 09092012467-1_zps442a94ce.jpg

De grootste bengel die er bestaat, Boefje haha! Ik val meteen met de deur in huis, aan zijn bengel gedrag heeft hij ook zijn naam te danken. Waarschijnlijk een doorsnee naam, maar het past zeker bij hem. Hij is nu 9 maandjes, maar nog echt een kleine dondersteen. Toen hij pas bij ons kwam was ie helemaal gek op Duifje zijn tepels hahaha. Hij kreeg die tepels in de gaten en kon er niet vanaf blijven. Waarschijnlijk het sabbelen wat hij erg miste. Hij was al 9 weken dat hij bij zijn mama wegging, dat heeft er dus niks mee te maken. Nog steeds zoekt hij soms de tepeltjes van Duifje... agh Duifje vind het heerlijk dus wie ben ik om er iets van te zeggen?!

het was eigenlijk niet de bedoeling dat er nog een kleine kitten bij ons kwam, maar goed... de buren hadden kleine kittens en ze riepen ons om even te komen kijken. Ik had al tegen vriendlief gezegd, als ik ga kijken neem ik er eentje mee hoor. Dat was niet erg, dus zo gezegd zo gedaan haha. Boefje mocht na een paar weken eindelijk mee naar huis. een kleine dondersteen met een gebruiksaanwijzing. Dat maakt hem ook meteen de gekste van het stel.Hij doet heel stoer, maar kan zelfs zijn poot nog breken over een haar op de grond haha! Ik heb enorm veel filmpjes van hem waar hij de gekste dingen doet. Op de vensterbank springen? Dat gaat nooit in 1 keer goed, op de poef springen? Ook dat gaat hem nooit meteen goed af. Het maakt hem zó leuk!

 photo CIMG0034.jpg


 photo CIMG0329_zps898c6091.jpg

Een lieverd, dat is hij zeker. Hij heeft zijn streekjes, zoals de nieuwe gordijnen slopen, de nieuwe bank slopen.. agh hij is nog jong. Foto's maken is eigenlijk niet zo aan hem besteed haha. Zodra ik kom aanlopen met de camera spurt hij razendsnel weg. Soms lukt het me nog net om hem te kieken. Zoals de foto hierboven, hier zag hij de camera en wou eigenlijk meteen wegrennen haha. Sulletje! Hij zal je nooit een snauw geven, daar issie te lief voor. Oh, en miauwen kan hij als de beste, nee niet normaal zoals iedere kat, maar echt op een zeurpieten manier, hahahaha ;-) Hij vind het ook helemaal niks om alleen te zijn. Ik werk vanuit huis op kantoor, maar als hij niemand ziet dan jankt ie het uit. Boefje is het ook niet gewend om alleen te zien, begrijpelijk!

 photo CIMG0331_zps8230ac97.jpg

Ik denk dat wij ons gelukkig mogen prijzen met deze 3 schatties. Ik zou ze voor geen goud meer kunnen missen, mijn poezekindjes.Het is zelfs zo erg dat ze in het nieuwe huis nu al wel naar buiten mogen, maar ik het iet durf. Wat nou als ze dit of dat..... ik moet mijzelf eerst en paar weken voorbereiden voor ze echt naar buiten mogen, maar tot die tijd genieten ze met zijn drietjes van het zonnetje op het balkon.

Dit is een ontzettend lang artikel geworden, maar omdat ik de laatste zoveel vragen kregen wanneer ik mijn poezekindjes aan jullie voor ging stellen, moest het er toch een keertje van komen. Ik hoop dat jullie net zo hebben genoten van dit artikel als dat ik hem heb getikt :-)


Willen jullie vaker artikelen zien met de poezekindjes? 
Heb jij zelf ook zulke lieve huisdieren waar je echt niet meer zonder kunt? 


Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen